In 1870 werd de Maasspoorbrug tussen Den Bosch en Hedel in gebruik genomen. Voor het overige verkeer lag er sinds een jaar of zes eerder tussen beide plaatsen een schipbrug. Deze schipbrug heeft gefunctioneerd van 1864-1937 en is toen vervangen door de huidige vaste boogbrug.
De schipbrug bestond uit een rij van achttien pontons of schepen, met een wegdek van houten balken. Wanneer er schepen langs moesten, werd een gedeelte van de schipbrug weggevaren.
De explosieve groei van het autoverkeer in de jaren twintig leidde tot het vaststellen van het Rijkswegenplan in 1927. In dat kader was er een volwaardige Rijksweg tussen Utrecht en 's-Hertogenbosch voorzien. Dit werd de Rijksweg no. 2, de voorloper van de huidige A2. Noodzakelijk was daarbij een vaste oeververbinding over de Maas. En zo werd in 1937 een vaste boogbrug geopend, bekend als de brug bij Hedel. De Brabantse kant van de brug heet Treurenburg.
In de meidagen van 1940 werd de brug opgeblazen en ter plekke werd als het ware de oude schipbrug hersteld. Tot 1942, zolang als het herstel aan de boogbrug duurde, lag er opnieuw een pontonbrug in de Maas. De herstelde brug werd in het najaar van 1944 opnieuw vernield, toen het hier frontgebied werd. En opnieuw werd een pontonbrug gelegd. In januari 1948 werd die vervangen door een baileybrug en later dat jaar, in juli, door een vaste brug.
Overigens bleef in theorie de pontonbrug op deze plek lang een reële mogelijkheid. Tijdens de Koude Oorlog was de Maasoever bij het Fort Crèvecoeur namelijk zo ingericht, dat er snel een pontonbrug geslagen kon worden, ingeval de verkeersbrug bij Hedel door de vijand uit het Oosten vernietigd zou worden.
Van 1956 tot 1970 was de weg over deze brug de hoofdverbinding, de autosnelweg E25, nu A2. Maar om het sterk groeiende wegverkeer op te vangen, werd op 29 december 1970 de snelweg meer naar het oosten om 's-Hertogenbosch heen geleid en stak men via een aparte brug (de derde Hedelse brug) bij verzorgingsplaats De Lucht de Maas over. Sindsdien heeft de oude (tweede) Hedelse brug vooral een regionale functie.
Zowel in 1940-1941 als in 1946-1947 zijn de hoofd- en zijoverspanningen in hun oorspronkelijke staat herbouwd. Die overbrugging bestaat uit een hoofdoverspanning, in de vorm van een stalen boogbrug met laaggelegen rijvloer, en zijoverspanningen in de vorm van een plaatliggerbrug met bovengelegen rijvloer. De overspanningen zijn in meters: 43,5/43,5/43,5/43,5/43,5/124,76/43,5/43,5.
Bekijk ook
