Deze vakwerkbrug van ijzer, staal en beton, met vijf overspanningen van ieder circa 62 meter over de Maas is een verbindingsschakel in de N 264 tussen Noord-Brabant en Limburg. Het was de eerste, vaste oeververbinding tussen beide provincies, zij het oorspronkelijk uitsluitend als spoorbrug. De brug is bekend geworden als de enige Maasbrug die op 10 mei 1940 onbeschadigd in handen van de Duitsers viel, met grote consequenties voor de landsverdediging.


De spoorbrug is in 1874 over de Maas gelegd als onderdeel van de spoorverbinding Boxtel-Wesel, het zogenaamde Duits Lijntje van de NBDS. De lijn was enkelspoor, maar de brugpijlers waren breed genoeg voor dubbelspoor. Daar is het echter nooit van gekomen. Na de verwoesting van de spoorbrug in 1944, bleek die breedte overigens wel erg handig: er was ruimte om naast het spoor ook een brug voor het overige verkeer aan te leggen.

Dat overige verkeer had tot 1955 altijd gebruik moeten maken van de veerdienst tussen het Veerhuis in Oeffelt en de loswal in Gennep. De veerpont met het veerhuis lag pal naast de brug. In de eerste jaren na de Tweede Wereldoorlog was dit nog het drukste veer van het Land van Cuijk.

Op 17 mei 1955 kwam daar een einde aan door de feestelijke ingebruikname van de nieuwe verkeersbrug over de Maas. Voor de verkeersbrug werd gebruikt gemaakt van de vrije ruimte op de pijlers van de oude spoorbrug. De Commissarissen der Koningin van Noord-Brabant (De Quay) en Limburg (Houben) verrichtten de openingshandelingen.

Van 1955-1972 is er dus sprake van een gecombineerde spoor- en verkeersbrug. Over de spoorbrug werden echter geen personen meer vervoerd: het roemruchte Duitse Lijntje van ooit was gereduceerd tot een secundair goederenlijntje, waar twee keer per dag een goederentrein langs kwam. Tussen 1960 en 1970 brak NS stukje bij beetje de lijn af.

Op 22 januari 1972 reed er nog één keer een personentrein vanuit Brabant, de Leutexpres. Hij kwam niet verder dan tot vóór de spoorbrug. Die laatste rit was een carnavaleske stunt, want er overheen rijden was toen al niet meer toegestaan.

Direct na deze laatste treinrit begon men de onttakeling van de brug, die tussen 1973 en 1974 is afgebroken.
Bekijk ook



