Ter ondersteuning van de opmars van de 1st Canadian Army werd begin 1945 bij Mill, dicht bij het front, een vliegveld aangelegd. De bouw startte op 1 januari. Aan het eind van de maand lag er al een bruikbare startbaan van PSP-platen en nog een week later een bruikbaar vliegveld. Binnen zes weken!
En dat, terwijl de omstandigheden niet gunstig waren. Niet alleen moest er veel grondwerk worden verzet, ook vorst, sneeuw en ijzel hielpen niet echt. Een deel van de goederen kon alweer via het Duits Lijntje worden aangevoerd.
Behalve de dienstgebouwen, startbaan, taxibanen en opstelplaatsen werd er ook huisvesting gebouwd voor het RAF-personeel, in totaal 72 barakken en 140 nissenhutten.
Op 8 februari ontving het vliegveld de eerste Typhoon jachtbommenwerpers van de 146 Wing, die vanuit Deurne (bij Antwerpen) dichter naar het front werd verplaatst. Op tijd om ingezet te worden bij Operatie Veritable, gericht op de verovering van het noordelijke deel van het Rijnland.
Verder huisvestte B.89 vanaf 8 maart drie squadrons van de 35 Reconnaissance Wing, die bewapende fotoverkenningen uitvoerden en ook doelen aanvielen.
Het Millse vliegveld is maar kort in gebruik geweest. Tussen 16 en 20 april 1945 vertrokken de Tyhphoons achter het front aan naar Duitsland, terwijl de 35 Reconnaissance Wing naar vliegveld Twente vertrok. Eind april vertrok ook de grondploeg naar de vliegvelden Eindhoven en Helmond.
Na de oorlog werd de grond teruggegeven aan de eigenaren. Later vonden er op grote schaal grondafgravingen plaats. Van het vliegveld is daardoor tegenwoordig weinig meer te bespeuren. Op 24 juli 2014 werd er ter herdenking een luisterkei geplaatst op de hoek van de Langenboomseweg en de Grinderijweg. Deze vormt een onderdeel van de Liberation Route.
