Maria Wilhelmina Louisa Johanna van der Eerden werd op 14 juni 1883 te Boxtel geboren als dochter van Alphonsus van der Eerden, eigenaar van een damast-, linnen- en pellenfabriek en een wasserij, en Maria Anna Johanna Bussing. Zij overleed te Veghel op 2 december 1968.
Op 8 september 1904 trad zij toe tot de Congregatie van de zusters Franciscanessen van de Onbevlekte Ontvangenis der H. Moeder Gods te Veghel, waar ze op 10 september 1906 als zuster Marie Joseph haar eeuwige gelofte aflegde. Na haar intrede volgde zij in Veghel de kweekschool, behaalde het onderwijzersdiploma en de hoofdakte, en vervolgens, terwijl zij inmiddels een vol rooster als docente aan de kweekschool had, de m.o.-akten Engels (A en B) en geschiedenis aan de Katholieke Leergangen te Tilburg. Op de Veghelse kweekschool was zij zeer geliefde en gezien. Zij schreef en regisseerde revues en toneelstukken, op de planken gebracht door haar leerlingen. In 1925 werd ze in opdracht van haar algemeen overste secretaresse van de Eerste Nederlandsche R.-K. Vereeniging van Modevakscholen in Utrecht, die een jaar na oprichting in financiële problemen verkeerde. Vanwege haar kundigheden en organisatietalent kreeg ze nog hetzelfde jaar de algehele leiding. Daarnaast bleef ze tot 1953 lesgeven aan de Veghelse kweekschool. De vereniging van Modevakscholen werd herdoopt tot “Sint-Anna, R.-K. Vereeniging tot bevordering van industrie- en huishoudonderwijs voor meisjes”. Naast knippen, naaien en verstellen kwamen er nieuwe vakken als wasbehandeling en warenkennis. De zusters in de Choorstraat boden onderdak aan. Deze school werd haar levenswerk, zozeer zelfs dat zuster Marie Joseph buiten het klooster, in Den Bosch, ging wonen, wat in die jaren een bijzonderheid was. “Sint-Anna” werd spoedig een synoniem voor kwaliteit, al riep haar tegendraadse aanpak ook wel weerstand op. Sinds 1926 gaf Sint-Anna het vakblad Ons blad uit, een modeblad met patronen voor boven- en onderkleding. Hoewel de redactie grotendeels uit zusters bestond, stoorden sommige heren geestelijken zich aan getoonde modellen: rokken waren te kort, halzen te laag.
Er kwamen klachten over bij de aartsbisschop, mgr. H. van de Wetering. Die besliste in 1942 dat Ons blad niet meer mocht verschijnen, ondanks protesten daartegen van de bisschop van Den Bosch, de directeur van het R.-K. Centraal Bureau voor Onderwijs en Opvoeding en de voorzitter van de Nederlandse R.-K. Schoolraad. En zuster Marie Joseph zelf natuurlijk. Na 1945 kon op 180 VGLO-scholen en 508 modevakscholen het diploma “Sint-Anna” gehaald worden. Ook in Indonesië en Suriname werden de examens afgenomen. Zuster Marie Joseph bleef tot op zeer hoge leeftijd met hart en ziel betrokken. Haar kijk op mode en haar mening dat ook een kloosterlinge vrouw is en blijft, uitte zich in haar bemoeienis met het ontwerpen van een nieuw kloosterkleed, in 1956. Dom van der Laan, benedictijn en architect, gaf kleuradvies. Vanwege haar verdiensten in het sociale leven werd zij op 30 april 1951 benoemd tot ridder in de Orde van Oranje Nassau. Lees ook de uitgebreide biografie door H. Amoureus en J. de Vries op Thuis in Brabant.
Anja van Valen stuurde dit mooie diploma dd 16 juli 1935 uitgereikt aan haar tante Leobina Savenije en vertelt erbij: De liefde voor het vak is in de familie doorgegeven: onze dochter Judith van Valen doceert aan de Mode Maat opleiding aan het MBO in Amsterdam, na een master Fashion Design.
