Tussen St. Agatha en Maashees trokken boeren en Moeder Natuur eeuwenlang samen met elkaar op. Dat leverde een uniek Maasheggengebied op, dat zich uitstrekt tussen beide plaatsen.
Deze Maasheggen zijn meidoornhagen met oorspronkelijk een tweeledig doel. Ze dienden als afscheiding van weilanden. Deze functie raakten ze kwijt toen na de eerste Wereldoorlog prikkeldraad in zwang raakte. De Maasheggen zijn blijven staan, omdat de meeste boeren ze waren gaan beschouwen als begroeiing van hun Maasweien.
De hagen hadden nog een tweede doel. De opgaande begroeiing zorgde er voor dat vruchtbare slib bij overstromingen van de Maas achterbleef. Het bemesten van de weilanden was daarom nauwelijks nodig.
Toen Julius Caesar tweeduizend jaar geleden door deze streken trok, nam hij deze methode al waar: ‘Zo zijn deze mensen in staat deze omheiningen te vormen tot een verschansing als een muur, waar niet doorheen is te komen en zelfs niet doorheen te kijken’.
De bloeiende meidoornhagen zijn in mei een lust voor het oog.
© Brabants Dagblad; Eerder gepubliceerd in Een Ons Brabant op 3 december 2007
