In 1995 stond Midden-Nederland het water bijna letterlijk tot aan de lippen. Door langdurige en hevige regenval was de waterstand van de rivieren zo hoog dat het omliggende gebied ernstig met overstroming bedreigd werd. Er bleef de lokale en regionale overheden op dat moment niets anders over dan het hele Maas- en Waalgebied te evacueren.
Gelukkig liep alles uiteindelijk zonder ongelukken af, maar om te voorkomen dat zoiets zich nog eens zou herhalen, volgde al spoedig een Deltaplan voor de grote rivieren, waarbij de nadruk vooral lag op dijkverzwaring, (waarbij de landschappelijke waarden van het gebied al te vaak geen factor van belang meer bleek te zijn).
In het Land van Heusden en Altena koos men voor een andere aanpak. De afsluitdijk tussen het zuidelijke en noordelijke deel van de Afgedamde Maas werd verhoogd en de Wilhelminasluis werd voorzien van een hoogwaterkering. Daarnaast bouwde men een keersluis in het Heusdensch Kanaal, waarmee de Kromme Nolkering een feit was.
Op 5 oktober 1998 kreeg de bouwcombinatie Hegeman-BESIX de opdracht om de sluis te bouwen. Drie jaar later, met de nodige vertragingen vanwege het gevaar van explosieven uit de Tweede Wereldoorlog, werd op 21 juli 2001 de 290 ton zware hefschuif geplaatst. Bij hoog water wordt deze schuif neergelaten om het Heusdensch Kanaal af te sluiten. Het werk werd op 19 april 2002 officieel opgeleverd met de onthulling van een informatiebord bij de keersluis.
Het woordbeeld van Nolkering kan voor een verkeerde uitspraak zorgen. Zoals gezegd is de Kromme Nolkering een keersluis. Dat wil zeggen dat hij gebouwd is om bij een situatie van hoog water overstromingen te voorkomen, het water te keren dus. Aangezien het gebied tussen Heusden en Wijk en Aalburg, waar de sluis is gebouwd, de Kromme Nol wordt genoemd, heet de sluis dus de kering van Kromme Nol, ofwel de Kromme Nolkéring.
Bekijk ook
