Wil de Vlam (Sambeek, 22 augustus 1947) was Boxmeers eerste en tot nu toe enige beroepswielrenner. Hij was prof van 1973-1978. In die periode startte hij één keer in de Tour de France, in 1974. Hij reed toen voor de Frisolploeg van Piet Libregts. Na acht etappes bezette hij de 123e plaats in het klassement.
'In de negende rit ging het vlammetje helemaal uit', schreef Wim van Eyle in De Nederlandse renners in de Tour de France. De Vlam had een flinke achterstand opgelopen en voorzag dat hij de tijdslimiet zou overschrijden, reden waarom hij de bezemwagen opzocht.
Wil de Vlam was dus in totaal zes seizoenen prof en won in die periode één wedstrijd, een criterium in Grave in 1974. In 1975 werd hij tweede in de eerste Ronde van Boxmeer, achter de Belg Rik Van Linden en vóór Harm Ottenbros. In 1978 beëindigde hij zijn loopbaan, nadat hij in een criterium hard was gevallen en met een slagaderlijke bloeding moest worden afgevoerd.
Na zijn wielerloopbaan verdiende Wil de Vlam de kost als buschauffeur. In zijn vrije tijd is hij sindsdien ook betrokken bij de organisatie van "Daags na de Tour", de profronde van Boxmeer.
