Wielrenster Leontien van Moorsel, ook wel “Tinus” geheten ofwel Leontine Martha Henrica Petronella Zijlaard-van Moorsel, werd op 22 maart 1970 in Boekel geboren als dochter van een handelaar in bouwmaterialen en een verpleegster.
Eind jaren tachtig begon ze haar wielercarrière. In 1987 deed ze als nieuweling bij de dames mee aan de eerste Wielerronde van Boekel, georganiseerd door onder andere haar vader, Harry van Moorsel. Ze was toen al een keer Nederlands kampioen bij de nieuwelingen geworden. Het zou niet haar laatste kampioenschap zijn…
Maar voordat ze op het toppunt van haar sportcarrière beland was, ging Leontien door een diep dal. Een periode waarin ze zichzelf door haar fanatieke manier van sport bedrijven bijna helemaal en letterlijk kapot fietste. Maar datzelfde karakter van haar zorgde er ook weer voor dat ze zich aan haar problemen kon ontworstelen. Langzaam keerde ze weer terug in de sport en aan de top.
Ze werd 4 keer olympisch kampioen, 9 keer wereldkampioen, 2 keer winnaar van de Tour de France, 39(!) keer Nederlands kampioen en ze is nog steeds houdster van het werelduurrecord met 46 km en 349 meter (bijna 1 kilometer verder dan het oude record van haar grote rivale Jeanne Longo).
Sportliefhebbers hebben Van Moorsel ook altijd gewaardeerd. Ze werd zes keer Sportvrouw van het Jaar: in 1990, 1993, 1999, 2000, 2003 en 2004.
Tijdens het Gala ter gelegenheid van het 75-jarig bestaan van de KNWU werd ze (samen met Joop Zoetemelk) verkozen tot beste Nederlandse renster (renner) aller tijden.
In 2006 werd zij onderscheiden met de Fanny Blankers-Koen Trofee.
Leontien zette een punt achter haar wielercarrière na de Olympische Zomerspelen in Athene in 2004. In oktober van dat jaar kreeg ze haar eigen monumentje in Boekel.
