Het was niet ongewoon dat de macht in een klein dorp in handen was van enkele mannen. Maar in Cromvoirt ging de samenwerking tussen die mannen wel ver. Te ver, vonden sommigen. Met zijn rijzige gestalte maakte pastoor Bakx al snel flinke indruk. En zeker als je in de kerk te lang had gekletst tijdens de preek. Dan zei hij niets meer en keek je alleen maar lang en doordringend aan.
Of die keer dat het koor een driestemmige kerstcantate had ingestudeerd en Bakx zich halverwege boos omdraaide en baste: "Zing nou maar gewoon De herdertjes lagen bij nachte!"
Zondagochtend ging je naar de kerk. Met dezelfde vanzelfsprekendheid dat het de dag erna weer maandag was. Mannen legden in de kerk hun sigaar onder hun hoed. Achter in de kerk hing een bord waarop stond ‘Verboden om achter de laatste bank te gaan zitten of liggen’. Het was een verplichting om ter kerke te gaan, niet iedereen luisterde met even veel devotie naar de woorden van de pastoor.
Maar er was iets anders dat de inwoners van Cromvoirt wel opviel. De nauwe band van de pastoor met politieagent Willem Nieuwenhuijzen. De protestantse Nieuwenhuijzen werd ondanks zijn geloof achter in de kerk gezet om orde te houden als een soort suisse. En dat zette kwaad bloed.
Een aantal inwoners ging naar de bisschop om te zeggen dat dat niet kon - een andersdenkende in de kerk - maar er veranderde niets. Voets was de wonderdokter, ook wel bekend als het Krommerts boerke. Samen met de pastoor en de agent vormden zij gezamenlijk hun eigen drie-eenheid.
Vandaar dat het Kerkplein beter bekend stond als het Willem-Bakx-Voets-plein. Dat bedoelde niemand van de inwoners als compliment.
Maar soms kon de pastoor ook opeens verrassend progressief uit de hoek komen. Toen een keer een jongen en meisje samen op vakantie wilden gaan, vond hij dat geen probleem. "Laat ze maar. Een ander stel wilde dat ook en toen ze terugkwamen van vakantie was het uit", moet de pastoor gezegd hebben.
Heb jij bij pastoor Bakx in de kerk gezeten? Of het aan de stok gehad met politie-agent Willem Nieuwenhuijzen? Of doet deze situatie je denken aan je eigen geboorte- of woonplaats? Vertel het ons!
