Dit schilderijtje laat de Boekelse Peel zien zoals die was voor de grote ontginningen: nergens huizen te bekennen en het oog dat over de uitgestrekte vlakte dwaalt, wordt slechts getrokken door een stuk of vijf bomen op een kleine heuvel, de Daandeledennen.
Vanuit deze plek, waar tegenwoordig Venhorst ligt, zijn boven de vlakte 22 kerktorens zichtbaar, waaronder die van Boekel, Volkel, Uden, Zeeland, Gemert, Handel, Huize Padua, Mill, Wanroij, St. Anthonis, Oploo, Ledeacker, Haps, Cuijk en Deurne. De vegetatie in dit woeste natuurgebied bestaat grotendeels uit vochtige hei, vennen (in het Boekels dialect ‘dellen’ geheten) en hier en daar een dun laagje veen.
Er lopen paarden, koeien en vooral schapen, die niet zozeer gehouden worden om hun wol als wel om hun uitwerpselen. Boeren uit Boekel scheppen plaggen heidegrond om deze later in de potstal te vermengen met de schapenpoep: mest is schaars en gewild voor de akkers. Verder zie je bijenkorven en wordt hier en daar veenboekweit geteeld.
Bij mooi weer oriënteren de werklui in de Peel zich op de torens om huiswaarts te keren. Maar hangt er dikke mist, dan danken zij de voerlieden voor het achterlaten van karren- en voetsporen en God voor de vijf (of meer) Daandeledennen...
