Het was 1967 of 1968 toen William Nuy zijn naamgenoot redde uit het water van de Dieze. Het tweetal, beide vijf jaar, haalde de Margriet met dit verhaal.
William Mimpen en ik waren met onze fietsjes over de Engelense veerstoep heen en weer aan het rijden, toen hij met zijn voorwiel er iets te ver eroverheen ging en in het water belandde. Hij kwam nog drie keer boven en toen heb ik zijn hand gepakt en hem eruit getrokken.
De Margriet schreef indertijd: "Ik heb gewacht tot zijn handje weer boven kwam, vertelt hij simpel. Toen is hij uit alle macht gaan trekken, en het lukte hem de drenkeling op de kant te sleuren.”
Het artikel in het vrouwenblad kent ook een rol toe aan de pontbaas: “… de veerman, die aan de andere kant van 't water was, riep naar me, dat ik hem eruit moest halen ..." Maar daar klopt helemaal niks van.
