Als 75-jarige weet P. Kruf in 1914 twee kinderen uit het ijskoude water te halen; nieuws dat ook de kranten haalt. Een paar jaar later staat er weer iemand uit de familie Kruf in de krant, maar dit keer zelf als slachtoffer.
Ondanks waarschuwingen om niet het dooiende ijs op te gaan, schaatsen drie jochies begin februari 1914 op het water van de bevroren Melanen. Opeens blijkt de ijslaag te dun en de jongens verdwijnen in het ijskoude water. P. Kruf, dan al 75 jaar, aarzelt geen moment en gaat zelf 'tot onder de armen' het water in en reikt de jongens een mesthaak toe. Twee van hen weten zo het droge te bereiken maar het derde jongetje van elf jaar is al bewusteloos en redt het tragisch genoeg niet.
Nog geen twee jaar later haalt weer iemand uit de familie de krantenkolommen, zij het dit keer in een heel ander perspectief. In 1916 slaat de bliksem in, in de boerderij van C. Kruf, en vliegt in brand. Redder maar ook ontredderde; het ligt soms dicht bij elkaar in het leven. Wil je de krantenberichten zelf lezen, klik dan hier.
