Ik ben van 1973 tot 1984 badmeester/zwemonderwijzer bij de gemeentelijke zwembaden Uden geweest. In de jaren vijftig profileerde de gemeente Uden zich met een fantastisch groot openlucht zwembad. Voor die tijd was het zeer spectaculair en naar ik aanneem was het voor een plaats van de grootte van Uden in 1957 ook zeer ambitieus.
Gemengd zwemmen was toen nog niet aan de orde. Aanvankelijk zwom de mannelijke bevolking zelfs op andere tijdstippen dan de dames. In een latere fase mochten de dames en heren gelijktijdig het water in, maar … wel gescheiden.
Het zwembad werd door middel van een hek in twee symmetrische helften verdeeld. De dames zwommen aan de linkerkant, de heren aan de rechterkant.
Weer een fase later is men zover dat het hek geen onderscheid meer maakt en de dames en heren gemengd mogen zwemmen. Op een mooie zomerse dag begint dan ons eigenlijke verhaal.
De bedrijfsleider van het zwembad, de zeer gewaardeerde heer Jo van Latum, een begrip in de Udense sportwereld, zit in de toren samen met collega Tini Dekkers. Zij houden van bovenaf toezicht. Jo van Latum heeft een zesde zintuig voor vrouwelijk schoon. Plotseling ziet hij de eerste dame ín bikini in het Udense zwembad verschijnen.
"Tini," zegt Jo, "dat kan niet. Een dame in bikini. Dat kunnen we niet tolereren. Dat mag niet. Ik ga er even naar toe om te vertellen dat dit hier niet is toegestaan." Nog vóórdat Tini kan bevatten door welke plicht de bedrijfsleider wordt gedreven, is Jo al naar beneden gegaan en spoedt hij zich naar de ‘aanstoot gevende’ dame. "Mevrouw, u mag hier niet zwemmen in tweedelig badpak!" "Oh," kaatst ze terug, "Welk deel zal ik uittrekken?"
