Zelfs de omvangrijke tsarenfamilies en de leden van koningshuizen die aan het eind van de 19de eeuw, begin 20ste eeuw per trein van Oost naar West reisden, passeerden ook een station dat allang niet meer bestaat: station Uden.
Uit fotocollectie BHIC: ude2346
Dankzij de komst van het Duits Lijntje - de spoorlijn van de Noord-Brabantsch-Duitsche Spoorweg-Maatschappij (NBDS) – krijgt ook Uden een eigen stationnetje. Deze lijn verbindt namelijk het Duitse Wesel met Boxtel, via stations in Goch, Gennep, Veghel, Schijndel – en dus ook Uden. Vanaf het moment dat het traject in 1878 in gebruik wordt genomen, reizen er dagelijks meerdere treinen over dit tracé.
Station Uden is één van de vaste haltes voor lokale treinen. Deze stoptreinen - doorgaans goederenvervoer – zijn belangrijk voor Uden, in verband met de aanlevering van producten van en voor de veemarkten, de kersenveiling en de kunstmestfabriek van Coenen & Schoenmakers. Ook passagiers maken gebruik van deze lokale verbinding, maar sneltreinen razen doorgaans met 120 kilometer per uur voorbij. De kans dat koningen en tsaren veel van Uden hebben gezien, is vrij klein.
Als in 1946 de busdienst Veghel-Oeffelt opent, maken passagiers vooral daar gebruik van. Vijf jaar later komt er officieel een einde aan het personenvervoer. Met uitzondering van die ene trein; de 'Leutexpress' die tijdens carnaval 1976 nog een keer rijdt. Daarna is het echt een gepasseerd station. Op de foto: stationchefs, eind jaren twintig gefotografeerd in Uden.
Deze foto-oproep verscheen in de rubriek 'Kijk naar Toen' in De Meierij, waarin we op zoek zijn naar de persoonlijke verhalen achter een foto.
