Bij de kleermakerij van Jan Melis, in Gemert bekend als Jan Neus, meldde zich een onderwijzer die pas een paar weken in Gemert woonde. Hij had een nieuwe spijkerbroek gekocht, maar nu bleek dat de pijpen te lang waren.
Hij fietste ermee naar Jan Neus, maar die was niet thuis. De man vroeg daarop aan Dora of Jan de pijpen kon inkorten. Hij hield daarbij de pijpen met zijn handen ter hoogte van zijn knieën wat omhoog, om te laten zien dat ze niet over zijn schoenen mochten komen. "Tot hier moeten ze er af," was zijn verzoek. Maar Dora begreep dat de pijpen tot bij zijn handen ingekort moesten worden. Ze had het wel drie keer gevraagd en de man zei: “Ja, tot hier inkorten,” en keek naar zijn schoenen. Dora nam de broek in ontvangst.
Een uur later arriveerde Jan. “Nu moet je eens luisteren,” zei Dora, “er is hier een gek geweest, die wilde zijn nieuwe spijkerbroek tot vlak onder de knieën ingekort hebben.” Jan vond het ook een raar idee, maar zette zich aan het werk.
Een paar dagen later verscheen de onderwijzer om zijn broek op te halen. Maar dat was niet de bedoeling geweest! De drie hebben hartelijk gelachen om het misverstand, Jan kreeg opdracht om de pijpen er weer aan te naaien en ze aan de onderkant op de juiste lengte te maken. Een week daarna haalde de onderwijzer zijn broek op en was zeer tevreden. Jan kreeg zelfs tien gulden fooi! Die onderwijzer had de voorloper van de excentrieke spijkerbroeken van tegenwoordig.
In Gimmert woont skaw mar goei volk.