De welgestelde boer Piet van den Burgt had een terrein beschikbaar gesteld voor de bouw van een klooster. Pastoor W. van der Bijl zou echter andere plannen met het perceel gehad hebben. Maar Piet wilde zijn ‘boschke’ alleen afstaan voor een klooster. Na het overlijden van pastoor Van der Bijl ging pastoor P. Verkuylen in op het aanbod van de boer.
Architect J. Heijkants uit Erp deed de opmetingen en tekende de plannen in 1886. Het Sint Petrusgesticht is opgericht op 3 januari 1887. De Zusters van Liefde van Schijndel woonden na aankomst in het dorp voorlopig in een huis bij de kerk. Op 6 september 1887 konden ze het nieuwe klooster betrekken.
De zusters verzorgden onderwijs, gaven cursussen en deden vanaf 1919 ook wijkverpleging. In 1888 openden ze een gasthuis voor bejaarden, dat in 1924 in een nieuwe vleugel werd ondergebracht.
In 1935 werd een kapel aangebouwd en in 1937 ontvingen ze als geschenk voor hun gouden feest een altaar in de kapel.
Nadat de communiteit in september 1962 was opgeheven kwam het gebouw als bejaardencentrum in gebruik, in 1963 is het op de kapel na grotendeels gesloopt. Het resterende deel van het oude gebouw is in 1972 afgebroken.
Het omvangrijke geheel had een hoofdgebouw met haakse zijvleugels. In de topgevel zat een heiligenbeeld. Deze vleugels werden deels door de bejaarden bewoond. De kapel was in 1935 in Delftse School stijl gebouwd, met groot formaat baksteen. Het gebouw heeft ramen met glas-in-lood. Het heeft een ronde absis, een lager voorportaal en een klokkentoren. Onder de kapel bevindt zich een cisterne, een reservoir voor opvang van regenwater.
Bron: Jan Smits, Vademecum van religieuzen en hun kloosters in Noord-Brabant. Alphen a/d Maas, 2010.
