Het is één van de meest geruchtmakende moorden van Brabant: de gewelddadige dood van Marietje Kessels. Het 11-jarige meisje wordt in 1900 zwaar verminkt, verkracht en vermoord teruggevonden op de vliering van de Noordhoek-kerk in Tilburg. Procesdossiers over deze moord zijn nu online in te zien op onze site. En ook te horen in onze podcast Het geheugen van Brabant.
Podcast over Marietje Kessels
In onze podcast 'Het geheugen van Brabant' besteden we in iedere aflevering uitgebreid aandacht aan dit procesdossier en andere documenten rond de moord op Marietje Kessels. Aan de hand van deze archiefstukken vertellen we het hele verhaal.
"Een opgeruimd, meegaand kind, tegen iedereen vriendelijk en zeer vroom van aard". Zo omschrijft haar vader Maria Catharina Wilhelmina Kessels, roepnaam Marietje. Geboren op 2 maart 1889 in Tilburg. Haar vader is Mathijs Kessels, directeur en oprichter van de Koninklijke Nederlandsche Fabriek van Muziekinstrumenten te Tilburg.
Op woensdag 22 augustus 1900 om half elf ’s ochtends verlaat Marietje haar ouderlijk huis Villa Cecilia om voor haar ouders een brief te posten en om haar pianoles af te gaan zeggen. De pianoleraar ziet haar nooit verschijnen. Volgens getuigen wordt Marietjes blik getrokken door een man in het kerkportaal van de Heilig Hart-kerk. Dat is de laatste keer dat mensen het elfjarige meisje levend zien.
Met 200 man op zoek naar Marietje
Als Marietje rond het middaguur nog niet thuis is, wordt een grootscheepse zoekactie op touw gezet, waarbij ook elf arbeiders van de fabriek op zoek gaan. Niemand vindt een spoor. Dan brengt de moeder pastoor George W.J.M. van Zinnicq Bergmann op de hoogte van de vermissing die haar probeert gerust te stellen. Als vader Kessels later thuiskomt, zet hij zijn tweehonderd werknemers in om te gaan zoeken maar Marietje blijft onvindbaar.
Op vrijdag 24 augustus, twee dagen na de verdwijning van Marietje, wordt haar dode lichaam teruggevonden in het gewelf van de Heilig Hartkerk in de wijk Noordhoek. Op nog geen driehonderd meter van haar ouderlijk huis. Het meisje blijkt te zijn verkracht en gewurgd.
Marietje wordt twee dagen later, op dinsdag 28 augustus 1900, onder grote belangstelling begraven op begraafplaats Binnenstad aan de Bredaseweg. De Tilburgse bevolking zamelt later geld in voor een monument bij haar graf; een door een kind omarmd kruis.
Wie is de dader?
Aanvankelijk valt de verdenking op de koster en schilder Gasparus Mutsaers die rond die tijd in de kerk werkt. Koster Johan van Isterdaal wordt na de vondst van het lichaam zelfs geboeid naar het stadhuis gebracht. Mutsaers is verdacht omdat hij kleren en het kerkboekje van Marietje in zijn bezit heeft. Bovendien komt hij geregeld terug op eerdere verklaringen, en spreekt hij zichzelf tegen. Maar de koster heeft een sleutel van alle ruimtes, en er zijn enkele getuigenverklaringen tegen hem.
Niet lang daarna zoemt de naam van pastoor Van Zinnicq Bergmann veelvuldig rond. Het bewijs is echter nooit geleverd, mogelijk ook door de vergaande invloed die de pastoor in die tijd heeft. Niemand wordt vervolgd voor de moord op Marietje Kessels.
Via onze site kun je nu het hoger beroep tegen verdachte G. Mutsaers online inzien in het archief van het Gerechtshof in 's-Hertogenbosch.
Inzien procesdossier C. Mutsaers betreft de moord op Marietje Kessels
Podcast over Marietje Kessels
In onze podcast 'Het geheugen van Brabant' besteden we in iedere aflevering uitgebreid aandacht aan dit procesdossier en andere documenten rond de moord op Marietje Kessels. Aan de hand van deze archiefstukken vertellen we het hele verhaal.
Monument voor Marietje
Beeldend kunstenaar Guido Geelen heeft een monument voor Marietje ontworpen; een hinkelbaan waarin de elementen Hemel en Aarde voorkomen en waarin ook de plattegrond van een kerk te herkennen is. Het monument is geplaatst in de Elzenhof in Tilburg, een door omwonenden beheerde kloosterspeeltuin bij het Ursulinenklooster waar Marietje naar school ging.
Aanvulling, 19 mei 2020
Van het bidprentje blijkt nog een versie te bestaan, met een andere voorzijde en gedrukt bij een andere drukker. Rini de Groot stuurde ons scans ervan, waarvoor onze dank. De voor- en achterzijde zijn in de foto naast elkaar gezet.
