De Franse bezetting van ons land heeft enorm veel veranderingen in gang gezet, onder meer dat er een einde kwam aan het begraven in en rond kerken. Elke kerkenrondleider zal het historisch grapje vertellen dat de stoffelijke overschotten in de kerkgraven lagen te rotten.
Alleen de rijken konden zich een kerkgraf permitteren; na hun dood bleken het rijke stinkerds.
In 1810 verordonneerde de Franse prefect van Tilburg dat buiten de bebouwde kom een begraafplaats moest komen. Dat werd het kerkhof van de Bredaseweg, nu uitermate monumentaal midden in de stad gelegen. Het is het oudste kerkhof van Tilburg met het oudste graf van de stad.
Hierin ligt Thomas van Dooren begraven. Het praalgraf dateert van 1833. Van Dooren was eerder ergens anders begraven, waarschijnlijk bij de Heikese kerk. Je zou hem een begrafenisvernieuwer kunnen noemen; bij zijn begrafenis werd voor het eerst in Tilburg een lijkwagen gebruikt.
Thomas zou de grond voor de begraafplaats hebben geschonken waardoor zijn graf ‘eeuwig’ mag blijven liggen.
© Brabants Dagblad; Eerder gepubliceerd in Een Ons Brabant op 4 oktober 2007
