Thuis had je weleens foto’s van hem gezien, in de krant of in de Katholieke Illustratie. En natuurlijk hadden ze op school over hem verteld: die vlotte prins met elke dag een verse witte anjer in zijn revers, die Duitser die tijdens de oorlog aan ‘onze’ kant stond.
En toen werd bekend dat Bernhard een bezoek zou brengen aan Nuland. En jij mocht samen met een ander meisje een tuil bloemen aan hem geven, op het bordes van het gemeentehuis, terwijl het halve dorp stond toe te kijken.
Daar zal nog vaak over verteld zijn, misschien nu nog wel, aan de kleinkinderen – wie zal het zeggen? Misschien wil één van beide meiden haar verhaal aan het BHIC kwijt – alle twee mag natuurlijk ook. Maar misschien zijn er nog andere Nulanders die over dit bezoek iets te melden hebben.
Het BHIC is in ieder geval benieuwd naar je verhaal.
