De provinciale weg tussen Oijen en Oss werd in de jaren zestig van de negentiende eeuw met grind verhard. Waar deze weg de Hertogswetering kruist, werd ook de toen al bestaande brug van steen en hout met ijzeren leuningen vernieuwd.
De Hertogswetering is in het begin van de 14e eeuw gegraven in een oude droge bedding van de Maas. Deze wetering voert het water af uit het hele gebied van de Beerse Overlaat, van Grave tot Empel, waar het via het gemaal bij Gewande in de Maas wordt gespuid.
Ooit lag daar waar later de Oijense brug zou komen in de Oijenseweg een veer met het voormalige café en veerhuis de Oijense Hut. Het was voor inwoners uit Oijen de route naar de wekelijkse koopmarkt in Oss of voor boeren naar de veemarkt in Oss om koeien of varkens te verhandelen. Op de terugweg werd er bij de Oijensche Hut “aangestoken” als er tenminste nog wat geld over was. Tegenwoordig is de Oijense hut verbouwd tot een particulier woonhuis.
In de jaren 1905-1906 werd de weg opgehoogd en verbeterd, omdat geregeld gedeelten onder water stonden. De opgebrachte steenslag werd gewalsd van de schutskooi te Oijen tot aan het begin van de beklinkering in de Vliet te Oss. Tegelijkertijd werd de brug gerenoveerd aan brugdek, metselwerk en enig ijzerwerk.
In 1929 werd de bovenbouw van de brug over de wetering vernieuwd, waarbij het oude brugdek met leuningen werd afgebroken. In de zomer van 1931 gaf het waterschap De Maaskant opdracht om ter plekke een meerstuw met brug te maken.
De lokatie Oijense brug is een speciale plek die qua bewoning ver in de tijd teruggaat. In 2002 hebben onderzoekers van de Universiteit van Leiden hier langs de Wetering bewijzen gevonden die duidden op een cultusplaats, verbonden aan één of enkele nederzettingen van lokale betekenis. Hier zijn ook de restanten gevonden van een sluis uit de 14e eeuw.
Bekijk ook
