Tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn er boven Nederland zo’n 6.000 militaire vliegtuigen neergestort. Ruim 1.000 daarvan zijn er in Noord-Brabant terecht gekomen. Dan gaat het zowel om geallieerde (Britse, Amerikaanse en Canadese vliegtuigen met bemanningen die uit nog veel meer nationaliteiten bestonden) als Duitse vliegtuigen.
Wij gaan proberen de verhalen achter al deze crashes te achterhalen met behulp van iedereen die ofwel zélf nog herinneringen heeft of de verhalen gehoord heeft van eerdere generaties. Soms is er al veel bekend, soms wat minder. In het geval van Son is dankzij het speurwerk van velen en in het bijzonder van A.J. van Lingen uit Nistelrode juist heel veel bekend. Het eerste vliegtuig dat in Son neerstortte was de P-47 Thunderbolt (registratienummer 42-7975, call sign UN-C) van F/O Robert E. Sheehan van de 56th FG. Dat gebeurde op 7 november 1943. Rond 11.35 uur kwam het toestel neer in gehucht Olen. N.H.J. Baak, opperwachtmeester van de marechaussee en postcommandant van Son en Breugel, kreeg die ochtend de telefonische melding binnen dat er een vliegtuig was neergestort. Hij stapte onmiddellijk op zijn fiets om poolshoogte te gaan nemen. De éénmotorige Amerikaanse jager was neergekomen vlakbij de grens met Nuenen en Lieshout en in stukken uiteen gevallen. Het achterste deel lag vlak achter de woning van landbouwer Jan Biemans, terwijl het voorste stuk een meter of vijftig verderop was neergekomen tussen een paar stromijten. Van de piloot was geen spoor te bekennen en persoonlijke ongelukken hadden zich niet voorgedaan. De materiële schade aan haver, rogge en stro bedroeg ongeveer ƒ 1.100,-.
De Duitse Luftwaffe vermoedde dat het toestel door een Duitse jager was neergeschoten, maar de piloot vertelde achteraf een ander verhaal: hij begeleidde een vloot B-17’s naar Wesel toen op een gegeven moment zijn motor in brand vloog. Dat was op 30.000 voet hoogte. Sheehan besloot het toestel te verlaten, nadat hij was omgedraaid en gedaald tot 13.000 voet. Hij landde veilig per parachute. Eenmaal aan de grond werd hij door een boer opgevangen en via het verzet naar Eindhoven (Budel) gebracht. In Hamont ontmoette hij andere gecrashte vliegeniers, onder wie Sgt. Stanley Munns, staartschutter van de Halifax die op 19 november ook in Olen neerkwam. In januari 1944 waren ze weer terug in Engeland. Ad van Zantvoort wist op deze site nog te melden dat Sheehan op 24 januari 1945 zijn dienst weer hervatte. Acht jaar later, op 23 januari 1953, zou hij alsnog sneuvelen als gevechtsvlieger in Korea.
Aan het eind van die maand stortte er een Lockheed Lightning neer op de Spaaihoef en weer een maand later moest een Poolse vlieger met zijn Typhoon een noodlanding maken op Sonniuswijk. Tijdens de luchtlandingen in het kader van Operatie Market Garden stortte een aantal transportvliegtuigen neer op de Sonse hei, waaronder een Canadese Dakota.Op 22 januari 1945 stortte om 14.15 Sous Chef J. Augibeaud neer met zijn Spitfire LF.IX van 329 Squadron, omdat hij zonder brandstof kwam te zitten.
De luchtoorlog boven Son eiste zijn laatste slachtoffers bij een tragische botsing tussen twee Lancasters in de nacht van 7 op 8 februari 1945.
