Tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn er boven Nederland zo’n 6.000 militaire vliegtuigen neergestort. Ruim 1.000 daarvan zijn er in Noord-Brabant terecht gekomen. Dan gaat het zowel om geallieerde (Britse, Amerikaanse en Canadese vliegtuigen met bemanningen die uit nog veel meer nationaliteiten bestonden) als Duitse vliegtuigen.
De geallieerde vliegtuigen waren heel vaak bommenwerpers die bij bombardementsmissies op doelen in Duitsland geraakt werden door Duits afweergeschut (de zogenaamde Flak) of onderschept werden door Duitse jachtvliegtuigen (vooral ’s nachts, tijdens de zogenaamde Nachtjagd). Wij gaan proberen de verhalen achter al deze crashes te achterhalen met behulp van iedereen die ofwel zélf nog herinneringen heeft of de verhalen gehoord heeft van eerdere generaties. Soms is er al veel bekend, soms wat minder.
In de meidagen van 1940 stortte er in de omgeving van Moerdijk een aantal Duitse vliegtuigen neer. Op 10 mei 1940 waren dat een Junkers Ju 52/3m van IV/KGrzbV 1, een Junkers Ju 88A-1 van I/KG 4 en een Messerschmitt Bf 109E van III/JG 26. Op 11 mei kwam er opnieuw een Junkers Ju 52/3m van I/KGrzbV 1 naar beneden.
De Duitsers zetten voor de inval in Nederland ruim 400 Ju 52/3m's in, met name voor het vervoer van luchtlandingstroepen. Uiteindelijk gingen er meer dan tweehonderd Junkers verloren bij deze operatie en een groot deel van de Duitse parachutisten werd gevangengenomen. Op 4 oktober 1943 werd de Hawker Typhoon IB van S/Ldr. C.C.F. Cooper van het 198 Squadron neergeschoten door Flak en crashte rond 11.30 even ten westen van Klundert. Op 5 november 1943 stortte om 14.00 uur een Amerikaanse B-17F (42-30852, MS-V) "Blowin' Bessie" (of "Polly Ann"?) van het 381BG/535BS neer ter hoogte van Klundert aan de zuidzijde van het Hollands Diep. De bommenwerper werd gevlogen door 1st Lt. D.K. Hopp.
De piloot, zijn navigator 2nd Lt. M.E. Tyler en zijn boordwerktuigkundige T/Sgt. A.M. Girvan overleefden de crash en werden krijgsgevangen genomen. De rest van de bemanning kwam echter om bij de crash. Bommenrichter 1st Lt. William J. Johnston ligt begraven op Margraten in graf I-9-16. Van de anderen is het lichaam niet teruggevonden: de namen van co-piloot 2nd Lt. Walter C. Carr, radiotelegrafist T/Sgt. Roy W. East, en de boordschutters S/Sgt. Robert G. True (21, onderscheiden met het Purple Heart en de Air Medal), S/Sgt. Julius Franklin Greer jr. (33), S/Sgt. Armand R. Richard en S/Sgt. Richard E. Woodyatt (27) staan gebeiteld op de Wall of the Missing in Margraten. Met dank aan A. van Erp, zie hieronder.
Op 3 november 1944 kwamen rond 14.00 twee Spitfires LF.IX van het 66 Squadron neer, beide neergeschoten door Flak. Het ene toestel, PT930, werd gevlogen door F/Sgt. E.H. Woodhouse, het andere, PV353, door F/Sgt L. Sinnot.
En de volgende dag, 4 november 1944 was het opnieuw raak voor de Flak in de regio Noordhoek: om 16.20 uur stortte een Spitfire LF.IX van het 74 Squadron neer. Deze jager werd gevlogen door F/Sgt. L.G. Turner. Veel meer weten we niet van deze crashes. Zijn die twee Spitfires ongelukkigerwijze met elkaar in botsing gekomen? Of was hier sprake van een topvlieger van Duitse zijde? Zijn er bij al deze crashes aan de grond nog slachtoffers gevallen of gebouwen beschadigd? Hopelijk zijn er in Klundert nog mensen die hier wèl meer van weten!
