Tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn er boven Nederland zo’n 6.000 militaire vliegtuigen neergestort. Ruim 1.000 daarvan zijn er in Noord-Brabant terecht gekomen. Dan gaat het zowel om geallieerde (Britse, Amerikaanse en Canadese vliegtuigen met bemanningen die uit nog veel meer nationaliteiten bestonden) als Duitse vliegtuigen.
De geallieerde vliegtuigen waren heel vaak bommenwerpers die bij bombardementsmissies op doelen in Duitsland geraakt werden door Duits afweergeschut (de zogenaamde Flak) of onderschept werden door Duitse jachtvliegtuigen (vooral ’s nachts, tijdens de zogenaamde Nachtjagd). Wij gaan proberen de verhalen achter al deze crashes te achterhalen met behulp van iedereen die ofwel zélf nog herinneringen heeft of de verhalen gehoord heeft van eerdere generaties. Soms is er al veel bekend, soms wat minder. Dankzij het werk van Jaap Woortman is over het neerstorten van een Britse bommenwerper in Bergeyk, de HZ520, op 22 juni 1943 heel veel bekend. Op weg naar Krefeld om daar in het kader van The Battle of the Ruhr de stad plat te bombarderen, werd het vliegtuig door een Duitse nachtjager en/of door Duits afweergeschut getroffen en stortte rond 01.20 uur brandend neer. Het was een van de 44 ongelukkige vliegtuigen die die nacht niet zouden terugkeren. Ze kwamen behalve in Bergeyk onder andere neer in Berlicum, Sint Anthonis, Maarheeze, Uden, Dinther, Schijndel, Oudenbosch en Boxtel (2). De HZ520 kwam terecht aan de Borkelsedijk, maar drie van de vijf bemanningsleden brachten het er levend vanaf. Zij wisten aanvankelijk te ontkomen met hulp van mensen uit Bergeyk, maar uiteindelijk werden zij toch gearresteerd op weg naar Frankrijk. Het drietal overleefde de oorlog in krijgsgevangenschap. De totale bemanning bestond uit piloot F/Sgt. E.A. Eames; navigator F/O E.F. Lapham; bommenrichter F/Sgt. H.V. Holmes; staartschutter F/O D.S. Milne (een Canadees) en radiotelegrafist W/O W.H. Wright. Het lijk van de bommenrichter Holmes werd op enige afstand van het ontplofte vliegtuig gevonden met een granaatscherf in de borst. Het stoffelijk overschot van de staartschutter Milne werd pas weken na de crash gevonden door een Duitse militair die de wacht hield bij het wrak. Milne bleek een eind verderop in een korenveld terechtgekomen te zijn aan het zandpad van de Borkelsedijk naar de Burgemeester Aartslaan. Beiden werden begraven in Woensel. Het hele verhaal van deze crash en de ontsnapte vliegers staat uitgebreid beschreven in een artikel van Jaap Woortman, “De laatste vlucht van de Wellington HZ 520”.
