In 1929 namen Frits Bolsius, Harrie Jansen en dokter Van Oppenraay het initiatief om een tennisbaan aan te leggen. Deze baan lag op de plaats waar nu de brandweerwagens de kazerne verlaten. De baan was te bereiken vanaf kaarsenfabriek Bolsius over een gruispad dat helemaal doorliep tot aan de Vicaris Aertsweg. In die tijd was het er nog stil en romantisch, zodat dit tennispad al snel het vrijerspaadje werd genoemd. Deze foto van tennisspelers uit 1929 laat mijn vader Nard en zijn broer Bert zien als ballenjongens.
Op de achterste rij staan
1. ?; 2. mevr. Jansen (echtgenote van burgemeester Jansen) 3. mevr. Bolsius/Verstraaten (echtgenote van Frits Bolsius) 4. Frits Bolsius 5. mevr. Bolsius-Goossens (echtgenote van Antoon Bolisus) 6. Antoon Bolsius 7. Germ. Jansen-Verzijl 8. Harry Jansen 9. Thia Houtappel-Bolsius (dochter van Antoon Bolsius) 10. Thilly Bolsius-Verstraaten (echtgenote van Harry Bolsius) 11. Fried Bolsius (zoon van Harrie Bolsius) 12. Lieke Bolsius (dochter van Frits Bolsius) 13. Hermien Bolsius-Vrijmoed (dochter van Harry Bolsius) 14. Hetty van Oppenraay 15. Mathieu Jansen 16. Bertus Bolsius (zoon van Harry Bolsius) 17. Nieltje Bolsius (Renilda zuster van gebroeders Bolsius) 18. Harry Bolsius 19. Willy Verstraaten-Beuningen) 20. Hans Bolsius sr. (Beschermheer UNA Veldhoven) 21. Cilly Bolsius (dochter van Frits Bolsius) 22. Johan Jansen (zoon van burgemeester Jansen) 23. burgemeester Jansen
Op de tweede rij staan
1. mevr. Oppenraay ? 2. Mies Bolsius
en op de voorste rij zitten ze dan (met stropdas!): de ballenjongens, Leonard (Nard) van Schijndel en Bert van Schijndel.
Toen de baan klaar was, werd er een tennisclub opgericht. Hij werd genoemd naar de Schijndelse kleuren “Geel-Blauw”. Dat klonk echter niet chique genoeg, dus werd het “The Yellow-Blues”. Zelfs het paviljoentje (een houten keet) werd in deze kleuren geschilderd.
De initiatiefnemers vormden het bestuur, maar vergaderen deed men nooit en inspraak bestond niet. Er was een reglement en daar moest men zich maar aan houden. The Yellow-Blues was niet aangesloten bij de tennisbond, zodat het een puur recreatieve sport was voor oudere jeugd (vanaf 14 jaar) en mensen van middelbare leeftijd. De vereniging was meer een ontmoetingscentrum van enkele families, die daar tussendoor ook nog een balletje sloegen. Trainers waren er in Brabant bijna niet, dus men moest op eigen houtje de techniek van het spel zien te leren.
Er werd in die tijd nooit zonder ballenrapers gespeeld, dus voordat men ging spelen, charterde men eerst jongens of meisjes die voor 5 cent of een reep chocolade de ballen wilden rapen. Elk jaar werd er een invitatietoernooi gehouden dat dan vier zondagen in beslag nam.
Met speciaal dank aan Historie Schijndelse Verenigingen van Tonnie van Gestel voor de informatie over mijn foto.
