Mausoleum

Paul Spapens

5 februari 2009

Op 15 maart 2007 is prinses Marie-Louise, de geadopteerde dochter van baron Willem van den Bogaerde van Terbrugge en zijn echtgenote barones Albertine, bijgezet in het mausoleum van deze familie op het kerkhof achter de Sint-Willibrorduskerk van Heeswijk.

Rien de Visser, plaatselijk heemkundige, veronderstelt dat Marie-Louise het laatste familielid is dat een laatste rustplaats heeft gevonden in dit mausoleum. De familie Van den Bogaerde van Terbrugge is de laatste adellijke familie die het kasteel Heeswijk in bezit heeft gehad.

In dit graf zijn veertien Van den Bogaerdes bijgezet, onder wie Andreas. Hij was gouverneur van Brabant en kocht het kasteel in 1835. In 1922 werd het mausoleum opgericht door Willem en zijn broer Otto. De uitvoering van het mausoleum is vrij sober: een kubus met hardstenen omlijsting. Bovenop staat een hardstenen kruis. Boven de deur is het familiewapen aangebracht.

Reacties

Er zijn nog geen reacties. Wees de eerste!

Reacties

Reacties laden…

Aanbevelingen van Paul Spapens

VerhaalDe WillibrorduskerkToen na de Vrede van Munster in 1648 de openbare uitoefening van de katholieke godsdienst in de Meierij werd verboden, opende de pastoor van Heeswijk een grenskapel in Bedaf, in het Land van Ravenstein. In het laatste kwart van de achttiende eeuw werd in Heeswijk een schuurkerk in gebruik genomen, die dienst deed tot 1809. In dat jaar kregen de katholieken hun oude parochiekerk weer terug.

VerhaalHet Zevenbergse HuisRond 1820 strijkt een vooruitstrevend kolonist neer op een stukje woeste heide op Zevenbergen, gelegen in de uiterste zuidpunt van Berghem. Strategisch gezien een mooie plek, zo langs de weg van ‘s-Hertogenbosch naar Grave. Na een aantal jaren hard werken heeft deze Van Hintum vijf hectaren grond ontgonnen en heeft hij er ook nog een huis voor zichzelf op gebouwd.

VerhaalDe St. HubertuskapelDe “St. Hubertuskapel van Kromvoort” uit 1485 heeft eeuwen dienst gedaan als katholieke kerk, al waren de weinige Cromvoirtenaren niet erg gul in hun bijdragen aan het onderhoud van gebouw en priester. Pastoor Joan Eelkens klaagde in een brief uit 1601: “die van Cromvoort liepen niet zo ver met hun carbonaden, rogge en eieren…”