Het leek zo mooi, en misschien had hij er nu nog kunnen zijn.
De Wielerbaan, Oudenbosch. Foto © Robert van Willigenburg, 27-9-2013
Wijlen Ruud Bakker, oud-verzorger van de fameuze Raleighploeg van Peter Post, kocht eind jaren tachtig het vervallen terrein waarop in 1925 al een zandbaantje voor de jeugd lag en zeker sinds 1932 serieus werd gekoerst. In de glorietijd van het moderne Nederlandse wielrennen nog op zo’n toplocatie een wielerpiste onderhouden, het was hem niet gegund.
In september 1933 konden geplande wedstrijden niet doorgaan omdat een stel ontsnapte koeien de baan had vernield.
Pas in 1935 is deze baan in beton uitgevoerd. Alle toppers kwamen aan de start, het was een uitstekende baan, maar wel erg steil en ook niet precies 200 meter. Uiteraard kon je er de Westbrabantse cracks zoals Janus Braspennincx, Marijn Valentijn en zijn maatje Thijs van Oers bewonderen. Maar aan het eind van de jaren dertig ging het al niet meer zo goed, de baan had financiële problemen en lag ook in de oorlog stil.
Raleigh-tijd
In de jaren zestig en zeventig waren er ook al pogingen geweest om de vervallen betonbaan op te knappen. De bekende wielerspeaker en oud-baanrenner Lau de Groen hield het met zijn dochter als manager vanaf 1971 nog het langst uit. Zij zetten samen de zaak mooi in de verf en kregen genoeg media-aandacht. Veel profs uit de Raleigh-tijd gingen op advies van Peter Post in Westbrabant wonen. Leo van Vliet en Bert Oosterbosch verhuisden naar Oudenbosch. Wereldkampioen Joop Zoetemelk werd er in 1985 nog gehuldigd. Toch werd het nooit meer als vroeger. De tijd van de open wielerbanen was eigenlijk gewoon voorbij.
De euforie mocht ook na 1989 niet lang duren. Ruud Bakker knapte de baan op en herdoopte hem in ‘Le Dauphin’. Hij had grootse plannen maar de gemeente zag het helemaal niet zitten en kocht hem al in 1991 uit. Nu is er een woonwijk, maar wel met de straatnamen Wielerbaan en Jaap Edenlaan (en verderop De IJsbaan) als eerbetoon. De geschiedenis is niet helemaal vergeten. Ook van deze baan zijn veel verhalen en beeldmateriaal bewaard gebleven, vooral van de na-oorlogse periode.
Periode: 1932-1991 | Materiaal: Beton | Lengte: 196 meter
Verder lezen en kijken
