Klooster Sint Antonius van Padua in Megen

Paul Huismans

30 januari 2017

In 1629 werden de Franciscanen verdreven uit ‘s-Hertogenbosch, waar ze sinds 1228 een klooster hadden. Ze arriveerden in 1645 in het zelfstandige graafschap Megen. In 1648 begonnen de broeders met de bouw van een klooster.

De Staten-Generaal in Den Haag tekenden protest aan en de bouw werd tot 1652 stilgelegd. De zuid- en westvleugel zijn het oudst, ze zijn gebouwd tussen 1648 en 1654. De oostvleugel en de kapel dateren van 1670, in dat jaar begon ook de bouw van de kerk, die op 16 augustus 1689 werd ingewijd. Het gastenkwartier werd in 1713 toegevoegd en de zuidelijke uitbreiding van de oostvleugel buiten de pandhof is van 1809. In de jaren zeventig en negentig van de twintigste eeuw zijn kerk en klooster grondig gerenoveerd. Sinds 1954 is de kapel van het ‘Heilig Bruurke van Megen’ vanaf de straatzijde toegankelijk.

Tegenover het klooster gaven de franciscanen onderwijs in een gebouw, waarin vanaf 1645 tot 1967 de Latijnse School gevestigd was. Deze school was bestemd voor jongens uit Brabant en de Republiek, die in hun eigen omgeving geen katholiek hoger onderwijs konden volgen. In 1884 bouwde architect E.J. Margry de Latijnse School en het seminarie aan de overzijde, in neogotische stijl. Het gebouw werd aangepast en in 1971 als gemeenschapshuis Acropolis in gebruik genomen.

Evenals het clarissenklooster is ook dit klooster gekenmerkt door een zekere eenvoud. Het bestaat uit vleugels rondom een pandhof. Het interieur van de kerk in Zuid-Nederlandse barokstijl heeft drie altaren, een preekstoel, een orgelfront, beelden en glasramen. Naast de kerk de eenvoudige kapel van het ‘Heilig Bruurke van Megen’ en de Patersgas, een keienstraatje grenzend aan de kloostermuur.

De tuin is van groentetuin omgetoverd tot een ‘leertuin’: De Hof van Lof staat vol planten en bloemen, die verbonden zijn met het kerkelijk jaar en de seizoenen.

Bron: J. Smits, Vademecum van religieuzen en hun kloosters in Noord-Brabant, Alphen a/d Maas, 2010