De Trappistinnen van de priorij van Notre-Dame-de-Bonne-Espérance te La Cour Pêtral troffen in 1902 voorbereidingen om een toevluchtsoord in het buitenland te zoeken, voor het geval ze Frankrijk ten gevolge van de Wetten van Combes zouden moeten verlaten. Niet lang daarna was het zover en ze troffen het: het buitengoed Jachtrust bij Boxtel stond te koop.
Dom. Etienne, abt van La Grande Trappe en verantwoordelijk vader van Notre-Dame-de-Bonne-Espérance kreeg dit mooie aanbod tijdens het generaal kapittel, dat ook in 1902 werd gehouden.
Jachtrust zou geschikt zijn voor een communiteit van slotzusters. De trappistinnen kochten het landgoed in 1903. De zusters betrokken de Witte Villa, waar ze een zwaar bestaan hadden en vanuit Frankrijk ondersteund moesten worden. Het bouwjaar van de Witte Villa is niet bekend.
In 1920 kocht de Algemene Commissie voor Kinderbescherming Jachtrust van de trappistinnen, die in 1919 terug waren gekeerd naar Frankrijk. De Fraters van Tilburg werden aangezocht om buitengewoon lager onderwijs te gaan geven. Huize De la Salle, genoemd naar de jeugdopvoeder Jean-Baptist de la Salle, stond langs de Bosscheweg aan de Munsel, op het terrein van het voormalige landgoed Jachtrust.
De gebouwen moesten voor het grootste gedeelte worden gesloopt. De verbouwingen naar tekeningen van architect H. Valk, in een aan de Delftse School verwante stijl, verliepen wegens de financiële omstandigheden zeer traag. De kapel werd ingewijd op 26 juni 1921, de officiële stichtingsdatum. De school was een jaar later voltooid.
Vanaf 1923 was het onderwijs toegesneden op zwakzinnige jongens. De jongens vervolgden het onderwijs met een beroepsopleiding, veelal in de land- of tuinbouw, waarvoor in 1932 een boerderij werd aangelegd. Anderen werkten bij externe bedrijven. Hierbij moest het instituut er goed op letten dat de werkgevers de zwakzinnige jongens niet zou uitbuiten. Dat kwam in het verleden soms wel voor.
Om de uitbreidingen doelmatig te maken kreeg architect Jan Stuyt uit Den Haag in 1934 opdracht een nieuw gebouw te ontwerpen. De plannen zouden in drie fasen worden uitgevoerd en grote delen van het complex werden op 15 september 1934 in gebruik genomen.
Het aantal pupillen werd zo groot dat men in Sint-Michielsgestel terrein kocht voor een nieuw gebouw. Maar vanaf september 1942, toen Huize De la Salle door de Duitsers werd gevorderd, ging het met de inrichting bergafwaarts. Pas in het begin van de zeventiger jaren voerde men een herstructurering door en werd een complete vernieuwing van het huis in gang gezet. Er verrezen elf nieuwe paviljoens, een sporthal met zwembad en een vbo-school, ontworpen door architectenbureau van der Laan, Hansen en van Hal uit Rosmalen.
In 1952 kwam de vakopleiding onder toezicht van het Ministerie van Landbouw en Visserij en werkte de instelling samen met de provinciale tuinbouwconsulent. Hierdoor werd de vakopleiding officieel erkend. In 1967 werd de vbo-school (Voortgezet Bijzonder Onderwijs) opgericht waar leerlingen een bepaalde werkhouding werd aangeleerd om een hoog werktempo te behalen. Ook hier was het voornamelijk praktisch onderwijs. Enkel het vak algemene maatschappelijke vorming was theoretisch.
In 1986 zijn de fraters vertrokken. Na fusie met andere organisaties is het orthopedagogisch instituut De la Salle overgegaan in Stichting Saltho.
Bron: Jan Smits, Vademecum van religieuzen en hun kloosters in Noord-Brabant. Alphen a/d Maas, 2010.
