Dit twaalfde succursaalhuis van de Zusters van Liefde van Tilburg werd in 1843 gesticht, op initiatief van onder andere pastoor J.W. Allard. Het werk van de zusters zou aanvankelijk bestaan uit het geven van onderwijs.
Ze logeerden in de pastorie en richtten het huis van mr. Brouwers aan de Venestraat, dat ze geschonken kregen, deels in als bewaarschool. Spoedig volgden handwerklessen en godsdienstonderricht.
In 1849 begonnen de zusters ook met ziekenverpleging, terwijl pastoor Hermus inmiddels grond voor de bouw van een jongens- en een meisjesschool had gekocht. De eerste weeskinderen werden in 1861 opgenomen, een internaat voor schipperskinderen volgde.
Op het terrein van de oude schuurkerk bouwde architect A. Goyarts uit Tilburg een nieuw klooster en gasthuis, dat in 1868 in gebruik werd genomen. Dit gebouw, waarvoor men het oude dak van de schuurkerk gebruikte, vertoonde al snel vele gebreken.
Een reeks reparaties en verbouwingen begon in 1907, toen een nieuwe vleugel werd gerealiseerd. In 1917 verbouwde men opnieuw. Architect Oomen uit Oosterhout tekende in 1928 plannen voor een vleugel in de richting van de Venestraat, met een nieuw ziekenhuis en een refter. En op 17 oktober 1934 kon de nieuwe kapel, ook van Oomen, worden ingewijd.
Er was een boerderij met boomgaard en een grote tuin, waarin de tbc-patiënten konden kuren. Het complex met kapel, zusterklooster, kerkhof, tuin en scholen was gelegen tussen de Koestraat en de Venestraat en kwam in 1935 in bezit van het moederhuis van de zusters.
De zusters hebben de communiteit opgeheven in 1963, toen het Tweede Vaticaans Concilie om inzet van de congregatie in missiegebieden vroeg. De kloostergebouwen kregen sindsdien de naam Streekverpleeghuis Sint Agnes. Tussen 1975 en 1977 is het complex afgebroken voor nieuwbouw.
Bron: J. Smits, Vademecum van religieuzen en hun kloosters in Noord-Brabant, Alphen a/d Maas, 2010
