In Wernhoutsburg, nu een buurtschap van Zundert, lag vroeger het kleinseminarie Sint Vincentius (vernoemd naar de heilige Vincentius à Paulo) van de Lazaristen. Het was een gymnasium met internaat, bedoeld voor jongens met een kloosterroeping. Aan het einde van het schooljaar 1966-1967 ging deze kostschool dicht als een gevolg van het dalende aantal aanmeldingen.
Het verhaal van dit internaat begint in 1882. Dat jaar kochten de paters Lazaristen in Wernhoutsburg een herenhuis met diverse bijbehorende gebouwen (gebouwd in 1843) op het landgoed van de familie Loos. Ze vestigden er een klooster, dat verschillende keren werd verbouwd. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het huis verwoest. Het seminarie werd in de jaren vijftg herbouwd.
Oud-leerlingen van deze school zullen zich niet alleen de Lazaristen, maar ook de zusters van het internaat nog wel herinneren. Deze Dochters der Liefde van de Heilige Vincentius à Paulo, zoals de zusters voluit heetten, namen op het kleinseminarie namelijk alle huishoudelijke taken voor hun rekening zoals koken, wassen en naaien. Met hun wijd uitstaande witte kappen waren deze Dochters der Liefde misschien wel de meest opvallende verschijning van alle vrouwelijke kloosterlingen in Nederland. Het leverde hen in Tilburg en omstreken de bijnaam ‘vliegkappen’ op.
Het Lazaristenklooster waar de internen verbleven omvatte een herenhuis met hoektorens, een visvijver, stallen, een koetshuis en smederij, boerderijen en dat op maar liefst 150 hectare grond. Middenin die boomrijke omgeving waren ook sportterreinen aangelegd waar je, zoals hieronder op de foto te zien, in de pauzes en weekenden met je vriendjes kon voetballen.
Ontspanning was ook wel nodig, want het kostschoolleven stond in het teken van een strakke dagelijkse routine en tucht en dat was zeker niet voor iedereen weggelegd. Dat betekende dus onder andere 's morgens vroeg op de nuchtere maag de dag beginnen met gebed en gezang in de kapel. De studielast was ook niet mis met vakken als Latijn, Grieks, wijsbegeerte, wiskunde en natuurlijk continue aandacht voor godsdienst en de goede zeden.
Niet alle studenten op Sint Vincentius zullen een sterke roeping hebben gevoeld. Natuurlijk waren er ‘internen’ die, omdat ze erover gelezen hadden in een spannend boek of door verhalen van een familielid, niets liever wilden dan missionaris worden in een ver land. Ze zouden eens wat van de wereld zien. Of misschien verwachtten je ouders het gewoon van je, omdat je nu eenmaal de oudste zoon was en je er maar weinig in had te zeggen.
Hoe de seminaristen van toen ook terugkijken op hun verblijf, het internaatleven zal op al die twaalfjarigen van toen, die vanuit alle hoeken van het land op het deftige juvenaat Sint Vincentius door hun ouders werden afgezet, een onuitwisbare indruk hebben gemaakt.
Reageren
Hoe kijk jij terug op jouw verblijf op de kostschool van de Lazaristen? Reageer hieronder, deel je herinneringen en vul deze pagina aan! Heb je nog foto's of ander oud materiaal dat een indruk geeft van het leven op deze kostschool of van het klooster? Stuur het naar info@bhic.nl, dan voegen wij het hier toe.
