Op een Joodse begraafplaats geldt ‘eeuwige grafrust’. Graven moeten ongemoeid worden gelaten. Alleen als de overheid dit eist, mag deze regel worden verlaten. De tweede uitzondering is herbegraven in Israël. Die eeuwige grafrust heeft er sterk aan bijgedragen dat in meerdere plaatsen in het verspreidingsgebied van het 'Brabants Dagblad' nog Joodse begraafplaatsen behouden zijn gebleven.
Zo ook in Werkendam. Op de Hofstede in de Vervoorneponder staan nog achttien grafstenen overeind.
De Joodse gemeenschap van Werkendam is in 1782 ontstaan. De begraafplaats in de Vervoornepolder moet kort na 1850 zijn aangelegd. [zie correctie van Valentine Wikaart - Derkzen van 8 juni 2020 hieronder] De laatste die hier is begraven (in 1941) was Meijer Drievoet.
De kleine Joodse gemeenschappen van Werkendam en Woudrichem waren nauw met elkaar verbonden. Tijdens de Tweede Wereldoorlog is ongeveer de helft van de Joodse inwoners van Werkendam-Woudrichem vermoord.
In mei 1991 is naast het gemeentehuis van Woudrichem een gedenkteken onthuld ter nagedachtenis van de vermoorde burgers.
© Brabants Dagblad; Eerder gepubliceerd in Een Ons Brabant op 21 juni 2007
