Terug naar overzichtOverzicht
Internaat Sint Antonius in Kaatsheuvel

Internaat Sint Antonius in Kaatsheuvel

Jongens met een roeping, die ervan droomden om missionaris te worden in verre landen, konden in Kaatsheuvel hun geluk beproeven op het Missiehuis St. Antonius van de Missionarissen van de H. Familie. De paters hadden op deze locatie een kleinseminarie, een gymnasium bedoeld voor aankomende priesterstudenten. Om voorbereid te worden op deze kostschool, kon je al rond je elfde bij deze religieuzen terecht.

Griekse les, ca. 1934 (Foto Henning, Breda, collectie Erfgoedcentrum Nederlands Kloosterleven 208162)
Griekse les (ca. 1934). Foto Henning, Breda / collectie Erfgoedcentrum Nederlands Kloosterleven

Oud-leerlingen zullen zich nog wel de dag herinneren dat zij het landhuis van de paters voor het eerst zagen. Deze moeten zij al van veraf hebben gezien. Het gebouw torende uit boven een keurig ingedeelde en onderhouden kloostertuin, met lange rechte wandelpaden. De paters beschikten over een flinke lap grond, door hoge muren afgeschermd van de rest van de wereld. Je ouders of een familielid zetten je af bij de poort, of ze begeleidden je nog naar de ingang. Maar daarna namen de paters de opvoeding voor een aantal jaren over.

Broeder Edward, de ziekenoppasser, ca. 1947 (foto: collectie Erfgoedcentrum Nederlands Kloosterleven 208255)
Broeder Edward, de ziekenoppasser (ca. 1947). Collectie Erfgoedcentrum Nederlands Kloosterleven

Redenen om het terrein langere tijd te verlaten, waren er nauwelijks. Binnen de muren was alles voorhanden om de opleiding tot priester (en misschien wel missionaris) en de opvoeding van de jongelingen in goede banen te leiden. Een belangrijk onderdeel van die degelijke katholieke opvoeding was het deelnemen aan de roomse liturgie. Daarvoor konden zij terecht in de huiskapel.

Met een eigen drukkerij, slagerij, bakkerij, boerderij en tuinderij waren de geestelijken en hun pupillen in hoge mate zelfvoorzienend. Zo konden jongens die wat mankeerden op een speciale afdeling bijsterken onder het toeziend oog van de ziekenbroeder. Dat we die verzorging hier op een 'actiefoto' kunnen aanschouwen is toch best bijzonder - je komt ze niet zo vaak tegen, laat staan met mensen erop en al helemaal niet met patiëntjes.

Misschien kun jij ons vertellen hoe die verzorging eraan toeging en welke (zieken)broeders jou nog voor de geest staan. Maar hieronder zijn natuurlijk ook alle andere herinneringen welkom aan jouw verblijf op het Missiehuis Sint Antonius, waaruit de paters in 1963 zijn vertrokken.

Ontspannen in de kleine recreatiezaal, ca. 1947 (bron: coll. Erfgoedcentrum Nederlands Kloosterleven, nr. 208241)
Ontspannen in de kleine recreatiezaal (ca. 1947). Collectie Erfgoedcentrum Nederlands Kloosterleven

Meer over Sint Antonius

Naar de Internatenkaart

Reageer hieronder, deel je herinneringen en vul deze pagina aan! Ook foto's zijn van harte welkom. Stuur ze naar info@bhic.nl, dan voegen wij ze hier toe.

1. Hoofdingang, 1961, met in de deuropening Piet van Kaam
1. Hoofdingang met in de deuropening Piet van Kaam (1961). Foto met dank aan Piet van Kaam.
2. De klas van pater Bergman (de eerste klas) tijdens een verjaardagsfeestje van de pater
2. De klas van pater Bergman (de eerste klas) tijdens een verjaardagsfeestje van de pater (1961). 
3. Internen bij de volkstuintjes van de broeders
3. Internen bij de volkstuintjes van de broeders (ca. 1961-1964). Foto met dank aan Piet van Kaam.
4. Voorbereidingsklas (1962-1963). Foto met dank aan Jan de Vreede.
Jongens met een roeping, die ervan droomden om missionaris te worden in verre landen, konden in Kaatsheuvel hun geluk beproeven op het Missiehuis St. Antonius van de Missionarissen van de H. Familie. De paters hadden op deze locatie een kleinseminarie, een gymnasium bedoeld voor aankomende priesterstudenten. Om voorbereid te worden op deze kostschool, kon je al rond je elfde bij deze religieuzen terecht. Oud-leerlingen zullen zich nog wel de dag herinneren dat zij het landhuis van de paters voor het eerst zagen. Deze moeten zij al van veraf hebben gezien. Het gebouw torende uit boven een keurig ingedeelde en onderhouden kloostertuin, met lange rechte wandelpaden. De paters beschikten over een flinke lap grond, door hoge muren afgeschermd van de rest van de wereld. Je ouders of een familielid zetten je af bij de poort, of ze begeleidden je nog naar de ingang. Maar daarna namen de paters de opvoeding voor een aantal jaren over. Lees verderOntdek het thema

Reacties

Reacties laden…

Aanbevelingen van Thijs de Leeuw

VerhaalHet Missiehuis Sint-Antonius te KaatsheuvelRond 1910 kregen de Paters van de H. Familie in Grave zoveel aanmeldingen van studenten dat hun gebouw daar te klein werd. De leerlooier Fons de Kanter uit Kaatsheuvel bood uitkomst: hij stelde namelijk in 1912 grond beschikbaar aan de congregatie voor een kleinseminarie.VerhaalDe Steffenberg in VughtArchitect B. Oomen uit Oosterhout bouwde in 1962 voor de Paters van de H. Familie een internaat en een klooster op een perceel aan de Sparrendaalseweg dat de Missionarissen van Scheut voor een symbolisch bedrag aan hen hadden afgestaan.VerhaalDe Missionarissen van de H. Familie MSFHoewel van Franse oorsprong heeft de congregatie van de Missionarissen van de H. Familie ook een beetje een Nederlands, ja zelfs een Noord-Brabants tintje. Oprichter was de Franse priester Jean Berthier (1840-1908) die als volksmissionaris bij de Congregatie van O.L. Vrouw van La Salette in aanraking kwam met jonge mannen met een late roeping.VerhaalInternaat De Steffenberg in VughtIn 1964 verhuisden de Missionarissen van de Heilige Familie hun kleinseminarie, tot dan toe bekend als Missiehuis St. Antonius, van Kaatsheuvel naar Vught. Het gloednieuwe seminariegebouw dat werd betrokken kreeg als naam "De Steffenberg". Over ontstaan en teloorgang.VerhaalOp kostschool in Kaatsheuvel en VughtIn 1959 ging Ad van Heeswijk naar het seminarie van de Paters van de Heilige Familie. Destijds was dit het Missiehuis St. Antonius in Kaatsheuvel. In 1964 verhuisden de paters en het seminarie naar Vught; hun nieuwe onderkomen daar kreeg de naam de Steffenberg.