Sainte Marie was een jongenskostschool voor lager onderwijs, ulo (later mavo) en handelsonderwijs van de Broeders van Huijbergen. Naast Sainte Marie hadden deze broeders in Huijbergen ook een kostschool voor aspirant-broeders: Juvenaat Sint Frans.
De internen van Sainte Marie werden ondergebracht in het oude Wilhelmietenklooster aan de Staartsestraat, dat door de Broeders van Huijbergen werd bewoond. Voor veel internen moet het wel spannend zijn geweest om op zo'n jonge leeftijd voor het eerst bij dit kloostercomplex te arriveren. Een lange laan voerde hen door de bossen richting het poortgebouw.
In deze aan het zicht onttrokken, gesloten wereld wachtte de internen een opvoeding tot godvrezend, geestelijk ontwikkeld en welgemanierd mens. Ze namen afscheid van hun ouders en trokken in bij de mannen in zwarte toga’s, die het de komende jaren voor het zeggen hadden. De internen kwamen terecht in een groep met jongens uit alle windstreken. Internaten in Brabant waren immers ook onder katholieken van boven de grote rivieren heel populair. De redenen om kinderen naar kostschool te sturen waren heel divers. Onder de internen waren bijvoorbeeld veel circus- en schipperskinderen, van wie de ouders vaak voor langere tijd van huis waren en die reden kwam vaker voor: thuis was het gewoon te druk en de orde en regelmaat van een degelijke opvoeding moest daarom buitenshuis worden gezocht.
Op kostschool zitten betekende een aantal jaren van afscherming. Zoals bij de meeste internaten, lag op het omvangrijke terrein van de broeders in Huijbergen dan ook alles binnen handbereik. Redenen om het terrein te verlaten waren er weinig en dit gebeurde zeker niet zonder begeleiding. De internen stonden onder een voortdurend toezicht. Surveillanten en groepsleiders hielden hen in de gaten van 's morgens vroeg tijdens het ochtendgebed tot 's avonds laat tijdens die laatste uurtjes recreatie en op de slaapzaal. En vrijwel alles ging in groepsverband. Oud-leerlingen herinneren zich bijvoorbeeld nog de mogelijkheid om allerlei sporten te beoefenen, van judo tot tafeltennis, een potje te voetballen of in het bos te spelen.
In 1984 was het met de kostschool van de broeders gedaan. Op een reünie in 2014 in Multifunctioneel Centrum 'De Kloek' kwamen maar liefst 80 oud-leerlingen af.
Er zijn vast nog veel mannen en niet alleen uit Brabant, die iets kunnen vertellen over hun jongere jaren bij de broeders. Dus hoe kijk jij terug op jouw verblijf bij de Broeders van Huijbergen? Vond jij het een “jongensdroom”, zoals een van de leerlingen van toen het noemt, terugkijkend op al het stoeien, vechten, de bosspelen, het sporten, films kijken en samen opgroeien? Of heb jij juist (ook) veel nare herinneringen aan deze kostschool?
Wat de leerlingen van toen ook wel zal zijn bijgebleven is het moment van afscheid. Je bracht je jeugd door in afscherming, had weinig contact met je ouders, vrijwel geen contact met het andere geslacht. En ineens stond je als jongvolwassene weer buiten de poorten. Ging je verder leren of een baan zoeken?
Foto's
1. Internaat Sainte Marie. Bron: Katholiek Documentatie Centrum
2. Recreatiezaal mulo. Bron: Katholiek Documentatie Centrum
3. Jongens van de mulo voetballen tegen het 2e van SAB (St. Anna Boy's) uit Breda, 1941. Links Huijbergen, rechts Breda. Bron: Katholiek Documentatie Centrum
4. Internen van Sainte Marie, in het midden Hubertus Ernst de latere bisschop van Breda. Bron: Stadsarchief Breda, nr. 20120141
Zie ook:
Website frankbogers.nl: fotopagina Internaat Sainte Marie
Reageren
Reageer hieronder, deel je herinneringen en vul deze pagina aan. Foto's zijn ook van harte welkom. Stuur ze naar info@bhic.nl, dan voegen wij ze hier toe.
John van de Luijtgaarden (intern begin jaren '80) stuurde deze foto's:
Meer over Sainte Marie
Naar de Internatenkaart
