Sinds mensenheugenis was er niet zoveel water door de Maas gestroomd als tijdens de jaarwisseling van 1993/94, en nog nooit met zulke ernstige gevolgen, vooral in Limburg, waar de Maas bijna geheel onbedijkt is. Bij het eerste hoogwater kwamen daar grote gebieden onder water te staan.
Ruim tienduizend inwoners moesten worden geëvacueerd. Ook in het gebied waar de Maas wél bedijkt is, stroomafwaarts van Boxmeer, was het spannend. Men vreesde voor de stabiliteit van enkele zwakkere dijkgedeelten. Waakzaamheid was dus geboden, maar gelukkig hebben zich geen problemen voorgedaan. Al was het, zoals gezegd, wel spannend. Kijk maar naar de foto’s die ik toen in Grave gemaakt heb.
Op de eerste foto zien we hoe de Maas ruim buiten haar oevers is getreden. Het Maaswater staat tegen de Jan van Cuijkdijk aan en heeft een deel van het buitendijkse fietspad opgeslokt. De dijk bewijst haar nut door de Dokter Kanterslaan en de rest van het Estersveld te beschermen. En dit was nog niet de hoogste waterstand!
De Jan van Cuijkdijk in Grave werd afgesloten voor al het verkeer. Zie hoe het kwelwater ter hoogte van de ‘Groene Berg’ op het binnendijkse fietspad staat.
De brandweer pompt het binnendijkse kwelwater weg in de Dokter Kanterslaan. De pompen staan 24 uur per dag te draaien.
