Het postkantoor in Cromvoirt was gevestigd in een oud huisje. Daar kon je je post kwijt en vooral ook opbellen. De postbode heette Harrie Melis. Hij had een fiets met twee pinnetjes, die hij als opstapje gebruikte. Harrie had postkantoor aan huis. Zijn dochter Jaan deed het schrijfwerk.
Bijna niemand in het dorp had telefoon. De eerste telefoons werden aangesloten bij de grootste middenstanders. Dit was op alle dorpen in Brabant zo.
De mensen die geen telefoon hadden, konden dus naar het postkantoor. Jaan hielp met opbellen. Als er voor je werd opgebeld, schreef Jaan het bericht voor je op een briefje. Dat briefje heette dan een ‘tops’. We weten niet wat dat precies was of wat dat eigenlijk betekende.
Cromvoirt in de tijd van Harrie Melis
Heeft iemand nog aanvullingen op deze informatie van mevrouw Witlox uit Cromvoirt? Weet iemand nog in welk huis Harrie woonde?
