Als je wat langer naar deze foto kijkt, hoor je vanzelf zachtjes het liedje Het Dorp van Wim Sonneveld in je hoofd. “Thuis heb ik nog een ansichtkaart waarop een kerk, een kar met paard”…
Oké, het paard ontbreekt dan want de kar wordt voortgeduwd door twee mannen. Maar de sfeer is er niet minder om. Links staat een rijtje meisjes te wachten, keurig met dezelfde jurkjes en sommigen met pop in de handen.
Wat bijzonder aan deze kaart is, is dat niemand zich er bewust van lijkt dat de foto wordt genomen. Niemand kijkt naar de fotograaf, het leven gaat gewoon zijn gangetje. “Groete uit Berlikum”, groeten uit de vorige eeuw. Welke verhalen komen naar boven bij het zien van deze foto? Vertel ze ons!
