Op 28 juni 1944, midden in de nacht, om 02.13 uur, stortte Uffz. G. Seehaver met zijn Junkers Ju 88A-4 van 9./KG 54 neer in St.-Oedenrode. Het vliegtuig kwam al brandend neer op de boerderij van familie Van de Ven aan de Sluitappel.
Niet alleen de bemanning van de Duitse bommenwerper kwam hierbij om, ook bijna het gehele gezin Van de Ven, de bewoners van de boerderij, verloor het leven.
Het vliegtuig kwam juist neer, waar de drie kinderen Van de Ven lagen te slapen. Alleen de moeder van het gezin, Elisabeth van de Ven-Verbruggen, kon zich wonder boven wonder redden, zij het met ernstige brandwonden in haar gezicht en aan een van haar handen. De jongste van het gezin, Harrie, zat in die tijd op het seminarie en was dus niet thuis. Vader Van de Ven was in 1939 overleden. In de woorden van Harrie: “moeder vond meteen opvang bij mijn oom en tante Bert en Sien van de Ven-van Heesch. Daar kwam dokter Alkemade met een verpleegster wekenlang de brandwonden verzorgen. Dat werd zo vakkundig gedaan, dat moeder er geen littekens aan over heeft gehouden.”
Moeder Elisabeth overleed in 1970 in het bejaardenhuis in Heeswijk-Dinther. Harrie werd tot priester gewijd in 1955 en is in 2011 overleden.
Zoals het bidprentje voor Elisabeth vermeldde, heeft het geloof hen gesteund om de klap van 28 juni 1944 te boven te komen, waarbij Mechelina (Lien), geboren 4 maart 1923, Wilhelmina (Miena), geboren 14 oktober 1924, en Antonius (Antoon), geboren 7 maart 1926, zo jong het leven moesten verliezen.
