Dina de Bie-van de Ven (* 10 sept. 1919) wist ergens in de jaren '90 van de vorige eeuw te vertellen dat ze als klein meisje, heel erg schuin tegenover het gezin Gruijters in de Molenstraat woonde en daar met Linke (= Leentje) Gruijters ging spelen.
Toen Dina ongeveer vijf jaar oud was (1925) ging ze bij Linke regelmatig hinkelen en ze deed er mee aan 'stoppeltje bergen' ook wel 'verstoppertje' genoemd of een spel "Kyrieje" en "Wolf, wolf kom maar".
De kinderen riepen dan in koor; " De mensen zeggen deh ter ne wolf zit, - de mensen kunnen wel liegen of ons ôk wel bedriegen, - Wolf, wolf kom mar !" en vervolgens kwamen dan enkele jongens van achter 'n muur tevoorschijn die de anderen moesten vangen.
Ook kon ze zich nog herinneren dat achter 't kleine huisje van de familie Gruijters, tegenover 't winkeltje van bakker Van de Laar (later bakker Trienekens), een schuin afdakje was waaronder allemaal gedroogde of drogende konijnenvellen hingen. Behalve 'n stuk of tien kinderen in en rond huis, liepen er ook nog enkele geiten en kippen op 't erf.
Ze had Hans ( *28-04-1925) enkele malen gezien als baby. In november 1925 brandde het huis waar Dina tot dan opgroeide af en verhuisde ze meer richting 't boterfabriek.
Vader Gruijters was al vroeg gestorven en moeder een hele dikke vrouw, die het allemaal maar moest zien te runnen. Dina typeerde het gezin verder als "dat 't er altijd 'rauw' aan toe ging". De familie Gruijters verhuisden vrij snel daarna naar Helmond of Aarle-Rixtel. Daarna heeft in dat huisje nog lang Doruske Verkuijlen gewoond met z'n vrouwke. Die waren kinderloos en kwamen uit Heeswijk. Pas in de jaren '80 is het huisje gesloopt.
