Sedert 1 februari 2009 zorgt de Stichting Bergsche Maasveren voor de drie veren over de Bergse Maas, het Capelse veer, het Drongelse veer en het Bernse veer. Deze veren zijn oorspronkelijk in het leven geroepen bij het graven van de Bergse Maas (Maasmondwet van 1883).
De Bergse Maas werd gegraven om het Maaswater beter af te voeren. Hierdoor werd echter een aantal dorpen, zoals Nederhemert en Wijk en Aalburg, afgesneden van Heusden en Waalwijk. Uiteindelijk werd gehoor gegeven aan de roep van boeren en andere omwonenden en kwamen er drie rijksveren. Ze waren gratis omdat was beloofd dat de bewoners te allen tijde kosteloos per pont zouden worden overgezet.
In de jaren negentig van de vorige eeuw vond het ministerie van Verkeer en Waterstaat dat de veren geen onderdeel meer uitmaakten van de Nederlandse hoofdinfrastructuur en wilde er daarom vanaf.
Na vele jaren van onderhandelen zijn begin 2009 de drie veren overgedragen aan de betreffende gemeenten. De daadwerkelijke uitvoering, eigendom en beheer van de veren zijn vervolgens door de gemeenten opgedragen aan de Stichting Bergsche Maasveren. Het ministerie heeft tevens een aanzienlijke som geld overgedragen zodat de veren gratis kunnen blijven, in elk geval de eerste 30 jaar.
Het Drongelse veer verbindt Waalwijk en Drongelen. Het werd in eerste instantie een pont met een zogenaamde ‘ontploffingsmotor’ op petroleum, een wonder der techniek dat zijn naam alle eer aandeed toen het op 20 maart 1895 letterlijk ontplofte. Nog dat jaar werd het veer vervangen door een stoompont.
Bekijk ook
