In de schaduw van een stadspoort van Woudrichem staat in brons gegoten Jacoba van Beieren. De gravin van Holland en Zeeland en hertogin van Beieren leefde een tumultueus leven van 1401 tot 1426. Ze huwde een paar keer en stierf aan tbc.
Het zou kunnen dat ze deze ziekte heeft opgelopen toen ze in 1425 in Gent gevangen zat. Twee edellieden van het schuttersgilde Sint Joris van Heusden (opgericht in 1356) wisten haar te bevrijden.
De edellieden Spierings en Aalburg smokkelden mannenkleren de gevangenis in. Gehuld in deze kleren liep ze zo de gevangenis uit.
Is de ontsnapping van Hugo de Groot in een boekenkist uit slot Loevestein een verhaal dat vrijwel iedereen in Nederland kent, het ontsnappingsverhaal van Jacoba is minstens zo spannend.
Op haar vlucht deed ze Woudrichem aan. Daarvoor was ze ook al eens een keer in het vestingstadje geweest. In 1419 werd in Woudrichem een ruzie beslecht tussen Jacoba en haar oom Jan VI van Beieren.
De overeenkomst wordt ook wel de ‘Zoen van Woudrichem’ genoemd. ‘Zoen’ staat voor verzoening.
© Brabants Dagblad; Eerder gepubliceerd in Een Ons Brabant op 12 januari 2008
