Heel vroeger had bijna niemand last van afval, want de mensen bleven niet lang op een en dezelfde plaats wonen. Toen dat wel gebeurde en de bevolking toenam, ontstonden er problemen, zoals b.v. de waterafvoer die belemmerd werd door het vele vuil dat in de sloot werd gegooid bij café ‘De Verwe’.
Veel bewoners van huizen deponeerden hun afval van keuken tuin enz., op de provinciale berm en in sloten, met als gevolg stank, verstopping van de waterafvoer en ongedierte zoals ratten die er opkwamen.
Burgemeester H. Rijckevorsel van Kessel beschrijft in 1945 de rattenvanger Vorstenbosch als een man van goede naam en faam, en dat hij sinds ongeveer 7 á 8 jaren een handel in mollenvellen drijft.
In 1925 besloot de gemeente grond aan te kopen voor een vuilnisterrein, tussen de sigarenfabriek en de Dommel aan de Nijnselseweg. Er kwam een bord bij te staan met daarop ‘vuilnisbelt’, geverfd door J. van de Ven.
Het ophalen van straat- en huisvuil werd door gemeente uitbesteed. Onder vuil en vuilnis verstond men het vuil en veegsel van de straten, wegen en de daarlangs gelegen bermen, trottoirs en goten. Het vuil en vuilnis uit de huizen van de erven aan de straten en wegen wonende particulieren. De bewoners moesten het vuilnis bestemd voor ophalen, plaatsen aan de straten en wegen voor hun huizen, verzameld en aangeboden in bakken, potten, emmers of dergelijke voorwerpen.
Al dit verzamelde vuil moest de vuilnisophaler opladen en wegvoeren naar de gemeentelijke vuilnisbelt ofwel, zover daarvoor toestemming werd gegeven, in den Molenwiel van J. C. Poos. De kar moest voorzien zijn van een luid klinkende bel.
A. Voets, landbouwer te Olland, krijgt voor de oorlog vergunning om te rijden met de vuilniskar te Sint-Oedenrode en Nijnsel. Hij kreeg ook opdracht om voorlopig het straatvuil dat gestort moet worden in de Oude Dommel bij J. de Leijer te storten en niet meer aan de Molenwiel in de Dommel, ook moest die vuilnisbelt schoon gemaakt worden..
Al voor de oorlog beschikte de gemeente over een lange wagen, geschikt voor vuilniskar en vervoer van vrachten. Deze kar werd echter door de Duitsers gestolen. Ten gevolge daarvan ondervond het vuilnisophalen grote vertraging en moest de gemeente voor vervoer van enige omvang steeds gebruik maken van particuliere vervoerders, hetgeen grote kosten met zich mee bracht.
De gemeente was na de oorlog in staat om een nieuwe kar op luchtbanden aan te kopen voor de prijs van ongeveer fl. 2200,-. De Raad besloot toen om over te gaan tot aankoop van een vuilniswagen.
Foto’s: Jo van der KaaijBron: Archief gemeentebestuur Sint-Oedenrode 1934-1969, BHIC, toeg.nr. 7635; 1811-1933, BHIC, toeg.nr. 7634;