Het is een delicate zaak: het verbouwen van een kerk met een grote monumentale waarde. Volgens het monumentenregister is de manier waarop architect Te Riele een kerk ontwierp met traditionele gotische vormen uiterst zeldzaam. De traditionele gotische kerken benemen met hun pijlers in een groot deel van de ruimte het zicht op het altaar, maar dat geldt niet voor de Jozefkerk van Te Riele.
De Jozefkerk was Helmonds vierde parochiekerk. Hij dateert van 1922, maar pas vijf jaar later was het gebouw, inclusief toren, volledig af. Bureau Van der Laan slaagde er in 1978 in om de kerk in drieën te delen zonder afbreuk te doen aan de bijzondere ruimte.
Toen ook daarna het aantal kerkgangers bleef dalen, moest er opnieuw iets gebeuren. De ingreep was gewaagd: de kerk werd in tweeën gedeeld en de helft werd bestemd voor kinderopvang. In 2008 werd dit project in het kader van het Jaar van het Religieus Erfgoed uitgekozen als een van de drie best geslaagde herbestemmingen van kerken.
De zorg voor het zieleheil van de parochianen was in handen van de pastoor en zijn kapelaans. Welke herinneringen heb je nog aan deze mannen Gods?
Denk bijvoorbeeld aan pastoor Boelaars, die tot op hoge leeftijd het gezicht was van de Jozefkerk. In de jaren vijftig en zestig verzorgde hij er de heilige missen. | Foto: Rosemoon, 2011. Bron: commons.wikimedia.org
Of denk aan de kapelaans die hem daarin ondersteunden, de heren Ch.J. Verhoeven en P.M. Verstegen. Ook over hen weet je vast nog wel een anekdote. Je kunt ze hieronder met ons delen. | C.J. Verhoeven, kapelaan van de Jozefkerk in de jaren vijftig (Katholiek Documentatie Centrum, AFBK-2a16858)