Hilvarenbeek mag een kleine plaats zijn, in de middeleeuwen nam het in kerkelijk opzicht een belangrijke plaats in. De indrukwekkende toren van de kerk aan het Vrijthof getuigt er nog van.
Er zetelde in Hilvarenbeek een deken die een groot deel van het grondgebied van de huidige provincie Noord-Brabant onder zich had; de andere ‘Brabantse’ deken had als standplaats Cuijk. Sinds het midden van de twaalfde eeuw was er bovendien een kapittel verbonden aan de Beekse kerk. Hilvarenbeek was daarmee een van de eerste plaatsen in Brabant met een kapittelkerk.
In 990 was er al een kerkje in Hilvarenbeek, maar het huidige godshuis dateert van het midden van de veertiende eeuw en is tot aan het einde van de zestiende eeuw verschillende malen vergroot. Bij een restauratie in 1965 werden nog resten van het oudste kerkje aangetroffen.
Van 1648 tot 1799 was het gebouw in gebruik bij de protestanten, waarna het weer aan de katholieken werd teruggegeven. Veel interieurstukken, zoals beelden en glas-in-loodvensters, waren ten tijde van de overdracht verwijderd, maar de preekstoel, de kroonluchters en het koorgestoelte bleven gehandhaafd. Nadien werd de kerk van binnen opnieuw aangekleed, deels met aankopen uit andere oude kerken.
Reageer hieronder en deel je herinneringen aan de kerk, het leven in de parochie en de geestelijken van vroeger. Zoals aan pastoor Kocken, die in de jaren vijftig de kerkgemeenschap onder zijn hoede had. Hij werd ondersteund door de kapelaans P.J.F.M. Harkx en H.J.M. van de Hart. Of denk aan pastoor De Beer uit de jaren zestig.
