Terug naar overzichtOverzicht
De Wollenstoffenfabriek A. van den Heuvel, nu Weverijmuseum Geldrop

De Geldropse Watermolen

Henk Buijks

17 augustus 2009

Water in Brabant

De Geldropse Watermolen, later ook Weverijmolen genaamd, is een onderslagmolen op de Kleine Dommel in Geldrop. In zijn oudste vorm bestaat hij al sinds de mideleeuwen; de molen zou gebouwd zijn in 1403. In 1798 was sprake van een dubbele watermolen die dienst deed als koren-, olie- en volmolen.

De Wollenstoffenfabriek A. van den Heuvel, nu Weverijmuseum Geldrop
De Wollenstoffenfabriek A. van den Heuvel, nu Weverijmuseum Geldrop

In de loop van de negentiende eeuw mechaniseerde de textielnijverheid in Geldrop, waarvoor opnieuw machines gebruikt werden die op waterkracht draaiden. Zo werd de Wollenstoffenfabriek van Adriaan van den Heuvel, die sinds 1820 bestond, over de watermolen heen gebouwd. Voortaan dreef het rad de volmachines aan. In 1854 kwamen in plaats van de volmachines nieuwe spinmachines.

In 1874 besloot de toenmalige directeur Willem van den Heuvel het waterrad te vervangen door een voor die tijd uiterst modern Sagebien-waterrad. Mogelijk heeft de Maastrichtse industrieel Petrus Regoût tot de aanschaf van zo’n rad geadviseerd. Regoût was bevriend met Van den Heuvel en had in 1871 voor zijn eigen porceleinfabriek in Maastricht zelf zo’n Sagebien-rad besteld bij de Luikse firma Pastèges et Fils.

Het sluisje in de fabriek
Het sluisje in de fabriek

In 1920 verruilde de Geldropse textielfabriek de waterkracht in voor een aandrijving met behulp van stoom en elektriciteit. De watermolen werd stilgelegd, omdat de wateraanvoer in de Kleine Dommel lang niet altijd voldoende was. Enkele jaren later stortte het rad in en werd het aandrijfmechanisme afgebroken. Het riviertje werd overkluisd met een betonnen vloer.

In de tweede helft van de twintigste eeuw kreeg de textielindustrie het steeds moeilijker en in 1980 sloot de fabriek, die daarop in verval raakte. Na een brand in 1995 begon men met de renovatie, waarbij restanten van het oude rad werden aangetroffen. Op basis van de overblijfselen en met behulp van een oude tekening van het rad van Regoût werd een replica gebouwd. Dit gereconstrueerde waterrad (met een doorsnee van 7 meter) draaide in 2000 bij de opening van het Weverijmuseum Geldrop in het gerestaureerde gebouw van de oude spinnerij.

Hoewel het rad nu functioneert, wordt de waterkracht nog niet gebruikt. Er bestaan plannen om elektriciteit op te wekken, maar dat is slechts mogelijk indien de Kleine Dommel weer voldoende mag worden opgestuwd.

Bekijk ook

Watermolens in Brabant

Water in Brabant

De meesten zullen niet aan Brabant denken als het over “Nederland Waterland” gaat. Toch speelt het water ook in onze provincie een belangrijke rol. En eigenlijk is dat al heel lang zo: Noord-Brabant telt meer natuurlijke beken en beekjes dan bijvoorbeeld Gelderland. Brabanders hebben veel last gehad van het water. Denk daarbij aan overstromingen en aan de Beerse Maas. Op andere plekken was er regelmatig een watertekort. Zonder waterbeheersing zou een deel van de provincie onbewoonbaar zijn. Anderzijds verdienen we ook veel aan het water: als krachtbron, transportmiddel, in het productieproces of door visserij bijvoorbeeld. En we genieten van goed drinkwater, badhuizen, zwemwater en recreatieplassen. In dit thema bekijken we het water vanuit allerlei invalshoeken, zonder daarbij volledig te willen zijn. Klik hierboven op het onderwerp van je keuze voor meer informatie. Lees de uitgebreide inleiding Of deel je eigen verhaalOntdek het thema

Reacties

Reacties laden…

De Geldropse Watermolen