Midden jaren zeventig bracht Moeder Teresa een bezoek aan Nederland. Haar optreden voor de NCRV-televisie zorgde er voor dat veel mensen kinderen in India “adopteerden”, dat wil zeggen geldelijk gingen ondersteunen. Een van hen was Greet Peeters uit Uden. Zij inspireerde een aantal mensen van de Missiekring van de H. Pius X-parochie om ook op andere wijze geld voor projecten bijeen te brengen.
Rond 1982 begon een aantal vrouwen met de verkoop van tweedehands kleding in de H. Geestkerk ten behoeve van kleine projecten in Calcutta. Na verloop van enige tijd bood de gemeente de voormalige Petrusschool aan als tijdelijk onderdak (de school stond op de nominatie om gesloopt te worden).
Toen dit gebouw daadwerkelijk onder de slopershamer kwam, verhuisde de groep naar een pand aan de Burgemeester Buskensstraat dat eveneens op termijn afgebroken zou worden. Dat herhaalde zich nog met een verhuizing naar een oud café aan de Kapelstraat.
Leuk was anders, en toen ook het café moest plaatsmaken voor nieuwe schoolgebouwen en sportaccomodaties, besloten de dames en heren een stichting Actie Calcutta-Uden op te richten en zelf een pand te kopen. Dat werd een winkelpand aan de Helenastraat met flink veel magazijnruimte. En dat konden de vrijwillgers van Actie Calcutta-Uden wel gebruiken. Want het project leefde in Uden, zoals ook wel bleek uit de obligatie-actie die de stichting in 1990 ondernam om het pand te kunnen bekostigen. Sponsors, medewerkers en sympathisanten lieten zich van hun beste kant zien.
De landelijke stichting Actie Calcutta verstrekte een kleine lening, die door de Udense club acht jaar later al weer werd afgelost. Zo vond de Calcutta-shop eindelijk zijn vaste stek. Via de stichting Actie Calcutta-Uden kon men voor fl. 200,- per jaar een Indiaas kind adopteren, dat voor dat geld opgenomen werd in een tehuis van zusters of missionarissen. De Calcutta-shop leverde jaarlijks zo’n fl. 30.000 à fl. 40.000 gulden op. Dat geld ging rechtstreeks naar projecten die de aartsbisschop van Bhuwaneswar aan de Udense stichting voorstelde. En iedere laatste zaterdag van de maand was er in het achterhuis van de Calcutta-shop een kleingoederenmarkt gehouden van tweedehands spullen. Maar in 2004 kwam er een einde aan de Calcutta-shop: hoewel er nog voldoende omzet gedraaid werd, liep de animo voor het vrijwilligerswerk waar de shop van afhankelijk was, steeds meer terug. De medewerkers die er nog waren werden steeds ouder, nieuwe aanwas bleef uit.
De stichting moest noodgedwongen de winkel afstoten. Overigens werden met de opbrengst daarvan weer de nodige kinderen gesponsord. De stichting gaat dan ook nog steeds door met haar werk. Als nasleep van de Calcutta-shop mag de Koninklijke Onderscheiding gezien worden die in 2009 Geertruida van der Valk te beurt viel, onder meer vanwege haar werk als vrijwilligster bij de tweedehandswinkel de Calcutta Shop. Dat was overigens naast allerlei andere activiteiten, zoals o.a. vrijwilligster bij het Nederlandse Rode Kruis, vakantiebegeleidster van ouderen en gehandicapten en barmedewerkster van Eigen Herd.
Inmiddels zijn alle sporen van deze winkel uit het straatbeeld verdwenen, zo leert een blik uit 2011 in de Helenastraat in Uden.
