“De liefde voor Christus drijft ons.” Onder die zinspreuk (in het Latijn is dat Caritas Christi Urget Nos) werden de Broeders van Barmhartigheid in 1856 gesticht door Mgr. Petrus Jozef Blum en Petrus Lötschert. Hun liefdewerk bestond uit het verplegen van zieke mannen, ook aan huis. De oprichters begonnen met vier gezellen. In 1921 keurde paus Benedictus XV de constituties goed.
Aanvankelijk in Hadamar (Duitsland) gevestigd, verhuisde de congregatie later naar Montabaur, zo’n 20 kilometer daarvandaan. Naar deze plaats worden de broeders ook wel genoemd. Hun bestaan in Duitsland werd in 1875 tijdens de zogenaamde Kulturkampf bedreigd, toen daar de kloosterwet van kracht werd die religieuze congregaties verbood nog nieuwe novicen aan te nemen.
Om uitsterven te voorkomen, weken de Broeders, zoals veel meer congregaties, uit naar Nederland. Mgr. Zwijsen vond voor een paar broeders onderdak in Kaatsheuvel, maar al spoedig gingen ze naar ‘s-Hertogenbosch.
In Noord-Brabant was de congregatie vertegenwoordigd in Helvoirt (Misericordia) en ’s-Hertogenbosch (het ziekenhuis Joannes de Deo). Buiten de provincie kenden de Broeders van Barmhartigheid vestigingen in Amsterdam, Beek (bij Nijmegen), Berg en Dal, ’s-Gravenhage, Haarlem en Utrecht. Buiten Nederland zijn de broeders actief in Duitsland, Tanzania en Amerika.
De broeders zijn ook bekend als de Congregatio Fratrum Misericordiae de Montabauer, Die Barmherzigen Brüder von Montabauer, De Barmhartige Broeders van Montabauer of simpel Broeders van Joannes de Deo.
Foto’s:Helvoirt, Broeders Sint Johannes de Deo in koorgebed, 1964. Fotograaf: Fotopersbureau Het Zuiden. Bron: BHIC, fotonr. 1631-000631.Helvoirt, Uitreiking van missiekruisen bij de Broeders van Sint Joannes de Deo, 1959. Fotograaf: Fotopersbureau Het Zuiden. Bron: BHIC, fotonr. 1631-000594.Helvoirt, inkleding nieuwe Broeder van Sint Johannes de Deo, 1965. Fotograaf: Fotopersbureau Het Zuiden. Bron: BHIC, fotonr. 1631-000648.
Bron: J. Smits, Vademecum van religieuzen en hun kloosters in Noord-Brabant. Alphen a/d Maas, 2010.
